بر خلاف اختلالات جنسی در مردان که تا حدودی در رسانه‌ها به آن پرداخته می شود، تقریباً در مورد مشکلات زناشوئی در خانم ها سکوت کامل حکمفرما است.
در بسیاری از موارد نه بیمار و نه پزشک جرأت صحبت کردن در این مورد را ندارند و اگر پس از تحمل فشارهای روحی و روانی زیاد، فردی خواست مشکل خود را بیان کند و یا اگر پزشک خواست در مورد وجود یک همچون مشکلی سئوال نماید، باید دنبال کلمات مناسب بگردند که در بسیاری از موارد نیز یافت نمی شود.
 این موضوع در مورد نوشتن مطلب علمی در مورد اختلالات جنسی نیز صدق می کند. درصد قابل توجهی از خانم ها در طول زندگی زناشوئی خود ارضاء جنسی (ارگاسم) را تجربه نمی کنند. درصد قابل توجهی از مردان نمی دانند که زنان نیز مثل مردان باید به ارضاء جنسی برسند. درصدی از مردان نیز که از وجود ارضاء جنسی در خانم ها مطلع هستند، اصولاً حقی برای خانم ها قائل نمی شوند. از آن طرف درصد قابل توجهی از مردان از آناتومی و فیزیولوژی جنسی نه تنها در خانم ها بلکه در خودشان نیز تقریباً هیچگونه اطلاعی ندارند و این سبب ایجاد مشکلات عدیده در زندگی زناشوئی می شود.
 علاوه از آن درصد قابل توجهی از خانم ها حتی در میان تحصیل کرده‌ها، اطلاعات کافی در مورد آناتومی و فیزیولوژی بدن خود ندارند. کم نیستند زوج هائی که اگر بررسی شوند، مشخص می شود که در روابط زناشوئی مشکلات عدیده دارند ولی فکر می کنند که یک مسئله طبیعی است و سال ها با آن کنار می آیند. برای یک رابطه زناشوئی طبیعی و موفق، داشتن اطلاعات علمی حداقلی در مورد فیزیولوژی روابط جنسی و باروری و احترام به حقوق طرفین، الزامی است. این اطلاعات بایستی به زبان مناسب هر گروه از مردم، در اختیار آن ها گذاشته شود.
 افراد بی اطلاع یا هیچوقت دنبال افزودن به آگاهی های خود نخواهند بود و یا اینکه اگر بخواهند آگاهی های خود را افزایش دهند، ممکن است این اطلاعات را از مبادی بی اعتبار و گاهاً گمراه کننده کسب نمایند. بنابراین، اگر ما نمی توانیم اکثر مردم را در مورد روابط زناشوئی سالم آموزش دهیم، می بایست حداقل منابعی را که اطلاعات فوق در دسترس عموم باشد، فراهم نمائیم. در مورد فیزیولوژی روابط جنسی و باروری تفاوت های عمده بین مردان و زنان وجود دارند که به اختصار در زیر توضیح داده می شوند:


1. اولین مرحله در یک رابطه زناشویی موفق، برانگیختگی است. این برانگیختگی در مردان به سهولت و توسط موارد متعددی ایجاد می شود. ولی آن در خانم ها بسیار پیچیده است. حالت برانگیختگی در خانم ها براحتی ایجاد نمی شود. بر خلاف آقایان، جهت برانگیختگی در خانم ها یک رابطه عاطفی خوب با شوهر لازم است. بدون وجود این رابطه عاطفی، برانگیختگی در خانم ها یا هیچوقت ایجاد نمی شود، یا اگر ایجاد شود به ارضاء جنسی منتهی نمی شود و یا اینکه زود از بین می رود.

2. مدت زمان رسیدن به ارضاء جنسی و ملزومات آن در خانم ها و آقایان کاملاً متفاوت است. معمولاٌ مردان گاهاً در عرض چند ثانیه و یا معمولاً در عرض حداکثر چند دقیقه به ارضاء جنسی (انزال) می رسند، ولی بر عکس خانم ها جهت رسیدن به ارضاء جنسی (ارگاسم) مدت زمان طولانی تر و معمولاً 10 دقیقه و یا بیشتر زمان نیاز دارند. ولی بر خلاف آقایان تنها زمان کافی برای رسیدن به ارگاسم در خانم ها کفایت نمی کند و در رسیدن به ارگاسم، موارد دیگری لازم و ملزوم یکدیگر هستند. یعنی اگر تمامی موارد لازم فراهم باشند، یک خانم جهت رسیدن به ارضاء جنسی معمولاً حدود 20 دقیقه زمان لازم دارد، که این زمان می تواند در افراد مختلف متغیر باشد.

3. موضوع مهم، دوره تحریک ناپذیری است. مردان پس از انزال، بلافاصله نمی توانند رابطه مجدد برقرار کنند و یک مدت زمان لازم است که مرد مجدداً توانائی برقراری رابطه را پیدا کند و این مدت زمان بسته به سن مرد از چند دقیقه تا چند ساعت و حتی روز متغیر است. این مدت زمان را که مرد قابل تحریک نمی باشد، "زمان تحریک ناپذیری" می گویند. ولی خانم ها فاقد این "زمان تحریک ناپذیری" هستند و در یک بار رابطه زناشوئی می توانند حتی چند بار به ارضاء جنسی برسند.

4. با افزایش سن پدیده ای در خانم ها اتفاق می افتد که در اصطلاح به آن "یائسگی" می گویند که بعلت قطع شدن هورمون های تخمدان، تغییرات عمده در دستگاه تناسلی و بدن خانم ها اتفاق می افتد. لازم به ذکر است که این تغییرات دلیل از بین رفتن تمایلات و توانائی خانم ها نیست، بلکه یک فرایند طبیعی زندگی است، که راه برخورد مخصوص به خود را دارد. ایجاد یائسگی در مردان الزامی نیست، ولی در حدود 70 درصد از مردان نیز با بالا رفتن سن، از میزان هورمون های مردانه کاسته می شود که به آن "یائسگی" مردانه می گویند.

5. برخلاف مردان که دستگاه تناسلی آنها تا آخر عمر بدون تغییر باقی می ماند، دستگاه تناسلی خانم ها در طول زندگی ممکن است دچار تغییرات عمده شود. قطع هورمون ها در زمان یائسگی، اختلالات آناتومیک مادرزادی و زایمان های مشکل و متعدد، ممکن است سبب تغییرات زیاد در دستگاه تناسلی شوند.

کلاً اختلالت جنسی در خانم ها را به 6 دسته بزرگ می کنند که هر کدام راه های تشخیص و درمان جداگانه ای دارند. این 6 گروه عبارتند از:

1. اختلال در میل جنسی

2. اختلال در برانگیختگی

3. اختلال در رسیدن به ارگاسم

4. اختلال درد

5. اختلال در ترشحات

6. اختلال در رضایتمندی

خوشبختانه امروزه با پیشرفت علم پزشکی و تکنولوژی بسیاری از مشکلات جنسی و تغییرات مرضی و آناتومیک دستگاه تناسلی در خانم ها با روش های مختلف از جمله جراحی قابل درمان هستند. هر قدر دانش زوج های ما در این مورد بالا رود، روابط زناشوئی بهتر می شود، اختلافات خانوادگی کمتر می شود، از آمار طلاق کاسته می شود و از سوءاستفاده افراد سودجو و تبلیغات ماهواره‌ای کاسته می شود.