نتایج احساسی روابط جنسی پیش از ازدواج

زوج هایی که قبل از ازدواج رابطه ی جنسی داشته اند، در زندگی زناشویی خود دچار مشکل خواهند شد. طی تحقیقات انجام شده این براورد ایجاد شده است که نتایج احساسی روابط جنسی پیش از ازدواج، در اکثر موارد، روی بیشتر جنبه های زندگی زناشویی افراد تاثیر منفی می گذارد.
بیش از نیمی از افرادی که امروزه ازدواج می کنند، سابقه ی روابط جنسی خود را وارد زندگی زناشویی خود می کنند. فقط با صحبت کردن در مورد این مشکلات کاری از پیش برده نمی شود و مشکلات این ازدواج ها برطرف نخواهد شد.

پس با این مشکلات چه باید کرد؟ دراینجا توصیه هایی آورده شده، که به زوج های بسیاری کمک کرده است. شاید با کمک گرفتن از این راهنمایی ها، مشکلات شما نیز برطرف شود.


1. اعتراف کنید: اعتراف کردن نه تنها برای روح، بلکه برای ازدواجتان هم خوب است. اگر همسرتان نداند که شما قبل از ازدواج با او، با کس دیگری نیز رابطه ی جنسی داشته اید، مطمئن باشید که دوست دارد بداند. او همچنین باید بداند که آیا همین مسئله دلیل کشمکش های موجود در روابط جنسی خودش با شماست، یا خیر. اگر شما خواهان صمیمیتی واقعی با او هستید، پس باید همه چیز دررابطه با خودتان را با او در میان بگذارید.

همسرتان احتمالاً با شنیدن این مسئله خیلی ناراحت و رنجیده خاطر خواهد شد.  کار ساده ای است و او راحت با آن کنار نخواهد آمد. مطمئناً مشکلات و درگیری هایی بینتان ایجاد خواهد شد. اما اگر بخواهید مشکلات مربوط به صمیمیت در روابط جنسی خود را برطرف کنید، باید اسرار مربوط به گذشته تان را با همسرتان در میان بگذارید. البته منظور این نیست که همه ی جزئیات مربوط به گذشته ی خود را پیش او بریزید، فقط گفتن مسائل اصلی کفایت می کند. فقط به اندازه ای که خودش می خواهد بداند، با او در میان بگذارید. با این کار به او نشان خواهید داد که هیچ چیز را از او مخفی نکرده اید.

زندگی زناشویی که هیچ رازی در آن وجود نداشته باشد، می تواند از پسِ همه ی موانع و مشکلات برآید. پس اولین قدم برای غلبه بر گذشته ی جنسیتان، این است که همسرتان را از آن مطلع کنید. البته باید از همسرتان هم همین توقع را داشته باشید، چون این مسئله کاملاً دوطرفه است.


2. تفاوت ایجاد کنید: گاهی افراد درحالی ازدواج می کنند که در گذشته با افراد دیگری رابطه ی جنسی داشته اند. حتی اگر بدانید که همسر شما نیز مثل خودتان در گذشته چنین عملی را مرتکب شده است، باز هم مقابله با این احساس گناه و خیانت بسیار دشوار است.

دلیل اینکه با شنیدن این مسئله ناراحت و رنجیده خاطر می شویم، به خاطر حسی است که خداوند در همه ی ما قرار داده، اینکه می خواهیم طرف مورد نظر تمام و کمال متعلق به ما باشد. همه ی ما می خواهیم که خصوصی ترین لخظات زندگی همسرمان با ما گذشته باشد و تجربیاتی را با ما بگذراند که از هر لحاظ متفاوت باشد و به هیچ وجه شبیه به تجربیاتی که با دیگران گذرانده نباشد.

زمانی که متوجه می شویم فرد دیگری عمیق ترین و پنهان ترین قسمت وجودی همسرمان را تجربه کرده است، احساس می کنیم به ما خیانت شده است. احساس می کنیم کسی چیزی را که فقط متعلق به ما بوده از ما دزدیده است و به هیچ وجه دوست نداریم همسرمان را با کسی شریک شویم، حتی اگر جریان به سال ها قبل برگردد. بنابراین، باید این حق امتیاز را به همسرمان هم بدهیم. باید سعی کنیم لحظاتی را با او بگذرانیم که هیچ کس دیگری قبلاً با او تجربه نکرده است.

به این بیندیشید که چرا بین این همه نفر، همسرتان را برای ازدواج انتخاب کرده اید و چه چیز باعث می شود که ازدواج شما خاص و منحصر به فرد باشد. به دنبال چیزهایی باشید که برای اولین بار برای هر دوی شما اتفاق می افتد که تابحال هیچکدام از شما آن تجربه را با فرد دیگری نگذرانده اید.


3. به رابطه ی بین زندگی جنسی و سلامت احساسی خود دقت بیشتری داشته باشید: زندگی جنسی شما نشانگر سلامت کلی شما در رابطه تان است. اگر با تصور رابطه جنسی با همسرتان احساس آرامش و راحتی می کنید، به این معناست که رابطه تان در وضعیت خوبی قرار دارد. اما اگر در این رابطه تفکراتی منفی داشته باشید، به استثنای مشکلات جسمی دوره ای، در اکثر موارد به این معناست که شما و همسرتان از نظر احساسی بسیار از هم فاصله دارید.

زمانی که رابطه ی شما در وضعیت خوبی قرار داشته باشد، ایجاد رابطه ی جنسی نتیجه ی آن خواهد بود. هر دوی شما احساس امنیت و آرامش خواهید کرد و این رابطه جنسی باعث بهبود وضعیت سلامتی روحی و احساسی شما خواهد شد. حتماً در همه ی موارد اهمیت سلامت جنسی و احساسی خود و همسرتان را در نظر بگیرید و مطابق با آن رفتار کنید.

اعمال جراحی زیبایی-تناسلی

چسبندگی ختنه گاه یکی از شایعترین علل مراجعه جهت جراحی ترمیمی در این گروه بیماران می باشد.

حشفه یا ختنه گاه و یا به اصطلاح عامی کلاهک آلت، قسمتی ار آلت تناسلی مردان است که در زیر پوست اضافی (پرپوس) قرار دارد، آن قسمت از پوست که هنگام ختنه برداشته می شود را پرپوس می نامند. در عمل ختنه  با برش و برداشتن این پوست که عملا کلاهک را پوشانده، حشفه یا همان کلاهک آلت  بدون پوشش و در معرض دید قرار خواهد گرفت.

اگر این عمل بصورت مناسب انجام نگیرد، مثلا پوست پرپوس کامل از حفشه جدا نشود یا هنگام بخیه زدن، ختنه کننده نتواند پرپوس را به محل مناسب پوست آلت بخیه کند، منجر به چسبندگی  حفشه از قسمت جلوتر از لبه کلاهک به پوست آلت شده و بسته به شدت ضایعه نمای غیر طبیعی  به آلت می دهد. همچنین ممکن است با ایجاد فضای کاذب در زیر محل چسبندگی و جمع شدن ترشحات موکوسی (ترشحات چربی مخاطی) باقیمانده بافت پرپوس  در آن و سفت شدن ترشحات و  حتی ایجاد التهات و گاهی عفونت ممکن است حتی باعث آزار و درد نیز گردد. همچنین بدلیل عدم تمیز شدن کامل این محل حتی ممکن است محل اختفای میکروب و انتقال آن حین نزدیکی به زوج جنسی یا همسر و حتی در افرادی که دارای چند زوج جنسی می باشند، انتقال میکروب بین سایر شریک های جنسی (پارتنرها) می باشد و باعث عود مکرر عفونت زنانه در همسر شود.

از عوارض دیگر اینکه اگر این چسبندگی باعث تجمع ترشحات موکوسی در زیر آن گردد، شانس سرطان آلت را در دراز مدت افزایش خواهد داد. ولی بسیار مواقع فرد فقط بدلیل ظاهر آلت خواستار جراحی و ترمیم شکل آلت است. جراحی با بی حسی  موضعی و یا بنا به تمایل بیمار می تواند با بیهوشی سطحی نیز انجام شود.


باقیماندن محل بخیه پس از عمل ختنه:

یکی دیگر از شکایات در شکل آلت، باقیماندن محل بخیه ختنه بصورت مجرایی باریک در پوست آلت است که در داخل این کانال، ترشحات موکوسی تجمع یافته و در لمس شبیه به دانه برنج زیر پوست آلت لمس می گردد.

این حالت در ظاهر  معمولا همانند چسبندگی ختنه گاه  بد شکل و بارز نیست و بیشتر با لمس مشخص می گردد، ولی ممکن است با التهاب و عفونی شدن نیز همان مشکلات چسبندگی ختنه گاه را ایجاد کند.

درمان همانند چسبندگی  ختنه گاه با جراحی ساده قابل انجام است.

چگونه با نازايی كنار بياييم؟

بچه دار شدن آسان به نظر می رسد اما برای همه زوج ها اینطور نیست. خیلی از زوج ها برای باردار شدن مشکل دارند.

 نازایی یا ناتوانی برای بچه دار شدن بعد از یکسال رابطه جنسی مداوم بدون پیشگیری، بسیار متداول تر از آن چیزی است که تصور می کنید. بچه دار شدن آسان به نظر می رسد اما برای همه زوج ها اینطور نیست. خیلی از زوج ها برای باردار شدن مشکل دارند. اگر شما هم با این مسئله روبه رو هستید باید بدانید که تنها نیستید. وقتی میل به بچه دار شدن پیش بیاید، زوج ها همه تلاششان را برای باردار شدن سریع به کار می گیرند و بعد وقتی همه چیز آنطور که برنامه ریزی کرده بودند پیش نمی رود، تقصیر را گردن همدیگر می اندازند. در زیر به چند نکته درمورد حفظ رابطه تان در اینگونه موارد اشاره می کنیم.

 

به نقاط مثبت فکر کنید

زمانیکه اوایل ازدواج با شوهرتان رابطه زناشویی برقرار می کردید از اینکه نکند باردار شوید می ترسیدید اما امروز بدون هیچ ترسی آزادانه بدون پیشگیری این کار را انجام می دهید. این آزادی باعث می شود هر زمان که خواستید بدون اینکه لازم باشد به عواقب آن فکر کنید و از این بترسید که نکند زمان خطرناک برای باردار شدن باشد، رابطه داشته باشید. اصلاً خودتان می خواهید همیشه بهترین زمان برای باردار شدن باشد. این نقطه مثبت نیست؟

 

اجازه ندهید رابطه جنسی برایتان عادی شود

فقط به خاطر اینکه باید رابطه زناشویی داشته باشید و احتمالاً مجبورید آن را براساس زمان تخمک گذاری تنظیم کنید و برای اهداف بچه دار شدن به این معنا نیست که این رابطه باید کاری کسل کننده و مثل یک وظیفه باشد. یک شام خیلی خوب درست کنید و روی میزتان چند شمع روشن کنید. عشق باید حرف اول را در کل رابطه بزند.

 

به طبیعت کمک کنید

وقتی تصمیم گرفتید که بچه دار شوید، باید اول بدون هیچ پیشگیری رابطه برقرار کنید تا ببینید چه اتفاقی می افتد. بعد از شش ماه باید کارهایی مثل تست کیت های تخمک گذاری، گرفتن دمای پایه بدن و تقویم های تخمک گذاری را استفاده کنید. از این وسائل باید تا جایی استفاده کنید که خیلی حساستان نکند و به آن ها وابسته نشوید. این وسائل فقط کمکتان می کنند بدانید چه زمان هایی بیشتر احتمال باردار شدن هست.



با دیگران مشورت کنید

هر کسی متفاوت است و بعضی زوج ها نمی توانند خود را راضی کنند که درمورد شکستشان در تلاش برای باردار شدن حرف بزنند. از طرف دیگر، خیلی ها خیلی راحت با بقیه مشورت می کنند. ممکن است یک زوج از تست تخمک گذاری که دادند و زندگیشان را تغییر داد برایتان بگویند. یک زوج دیگر ممکن است یک پزشک نازایی خوب به شما معرفی کند. زوج دیگری ممکن است داستان تلاش های بی فایده شان، صبر و حوصله کردنشان و موفقیت نهایی شان را برایتان بگویند. با شنیدن این داستان ها حال و هوایتان بهتر خواهد شد.

 


سالم بمانید

باید با خوردن غذاهای سالم و دنبال کردن یک رژیم غذایی متوازن، ورزش منظم و دوری از سیگار و مشروب، زندگی سالم داشته باشید. البته لازم است که به اتفاق همسرتان برای چکاپ نزد پزشک بروید و میلتان به بچه دار شدن را با او در میان بگذارید. همچنین خوب است که درمورد ویتامین های قبل از تولد هم با پزشک صحبت کنید چون خانم ها باید قبل از باردار شدن شروع به استفاده از این ویتامین ها کنند.

 

از استرس دوری کنید

بیرون کردن استرس از زندگی باید جزء ملزومات زندگیتان باشد. گرچه شواهد علمی کمی درمورد تاثیر استرس بر نازایی وجود دارد اما استرس به طرق مختلف بر سلامت شما تاثیر می گذارد. حتی می تواند در هورمون هایتان هم اختلال ایجاد کند. باید تا می توانید آرامشتان را حفظ کنید. دنبال مدیتیشن بروید. یوگا یاد بگیرید. روش هایی برای تخلیه استرس برای خودتان پیدا کنید. اجازه ندهید مشکلاتی که برای بچه دار شدن دارید بر شما تاثیر منفی بگذارد. دشوار است اما اگر بر شکست هایتان تمرکز نکنید هیچوقت به موفقیت نمی رسید.

 


هیچوقت همدیگر را مقصر نکنید

هیچوقت همدیگر را برای بچه دار نشدن متهم نکنید، خودتان را هم همینطور. تقصیر هیچکس نیست. با گذشت زمان راه حلی برای آن پیدا خواهید کرد. مقصر کردن هم فقط باعث خراب شدن رابطه تان می شود نه چیز دیگر.

 

بدانید چه زمان باید کمک بگیرید

اکثر راهبردهای پزشکی توصیه می کند که بعد از حداقل یکسال تلاش برای باردار شدن بدون موفقیت به متخصص مراجعه کنید. زنان بالاتر از 35 سال باید بعد از شش ماه به پزشک مراجعه کنند، چون بچه دار شدن در آن سن دشوارتر می شود. اما مدام با پزشکتان در تماس باشید و به توصیه های او عمل کنید. کمک گرفتن از متخصص هیچ اشکالی ندارد. گاهی اوقات یک کمک کوچک درست همان چیزی است که لازم داشتید.

بلوغ غير طبيعی در خانم ها

بلوغ بسیار زودرس یا دیری که معمولاً ناشی از عدم تعادل هورمونی است را بلوغ غیر طبیعی گویند.


سن: قبل یا بعد از سن طبیعی بلوغ رخ می دهد.

نحوۀ زندگی: تمرینات سخت بدنی و کاهش شدید وزن از عوامل خطرند.

ژنتیک: در بعضی موارد در اثر ناهنجاری های کروموزومی می باشند.


بلوغ دوره ای است که رشد جنسی بروز می نماید. در دخترها بلوغ با جهش رشد، رویش مو در زیر بغل و ناحیه شرمگاهی، رشد پستان ها و اعضاء تولید مثل و شروع قاعدگی مشخص می گردد. هر چند تفاوت هایی در سن شروع بلوغ وجود دارد، اما این پدیده در دخترها بین سنین 14- 10 سالگی آغاز می شود. ممکن است بلوغ غیر طبیعی باشد و این در صورتی است که زودتر (زودرس) یا دیرتر (تأخیری) شروع شود.

بلوغ زودرس در صورتی اتفاق می افتد که پستان های دختری قبل از سن 8 سالگی رشد نماید یا قاعدگی قبل از 10 سالگی آغاز شود. در موارد شدید بلوغ ممکن است در سن 4 سالگی اتفاق افتد. بلوغ تأخیری در صورتی است که قاعدگی تا سن 16 سالگی شروع نشده باشد یا پستان ها تا سن 14 سالگی رشد نکرده باشند.

بلوغ زودرس نادر است و می تواند به علت اخلالات هورمونی باشد. بلوغ دیررس شایعتر است. هر چند ممکن است عامل زمینه ای باعث تأخیر بلوغ شود، در بعضی دختران که تا سن 16 سالگی قاعده نمی شوند این پدیده یک تأخیر رشد ساده است و اغلب یک زمینه خانوادگی دارد. بلوغ غیر طبیعی ممکن است باعث نگرانی دختر یا خانواده وی شود، زیرا رشد جسمی و جنسی آن ها با همسالان وی منطبق نیست. در صورت مشکوک بودن به بلوغ غیر طبیعی باید سریعاً با تمهیدات پزشکی پیگیری شود.


علل بیماری

بلوغ در دختران توسط هورمون های جنسی زنانه که توسط تخمدان ها تولید می شوند کنترل می گردد. این هورمون ها نیز توسط هورمون های مترشحه از غدۀ صنوبری در مغز و هیپوتالاموس کنترل می گردند. هیپوتالاموس بخشی از مغز است که غدۀ صنوبری را تنظیم می نماید. اختلال هر یک از این ارگان ها ممکن است منجر به بلوغ زودرس یا تأخیری گردد.

بلوغ زودرس ممکن است به دلیل اختلالاتی که موجب افزایش زودرس هورمون های جنسی هستند، باشد. برای مثال رشد کیست تخمدان در کودکی ممکن است موجب تولید هورمون های جنسی گردیده و موجب رشد جنسی زودرس گردد. تومور هیپوتالاموس یا صدمه به غدۀ صنوبری در اثر ضربه سر یا عفونتی نظیر مننژیت ممکن است باعث بروز بلوغ زود رس شوند.

تأخیر بلوغ ممکن است به علت اختلالات کروموزومی خاصی نظیر سندرم ترنر، یا با شیوع کمتری به علت تومور غدۀ صنوبری باشد. کاهش شدید وزن یا تمرینات شدید ممکن است موجب عدم تعادل هورمونی گردیده و منجر به تأخیر بلوغ شود. در بسیاری موارد بلوغ غیر طبیعی، عامل زمینه ای پیدا نشده است.


اقدامات درمانی

پزشک آزمایشاتی جهت تعیین اینکه آیا بلوغ آغاز شده است یا چه مدت بلوغ جریان داشته است، انجام می دهد. یک نمونه خون جهت اندازه گیری سطوح هورمونی و بررسی ناهنجاری های کروموزومی گرفته می شود. همچنین ممکن است MRI و CT اسکن مغزی جهت بررسی غدۀ صنوبری انجام شود و اولتراسونوگرافی برای بررسی کیست تخمدان انجام می شود. اگر عامل زمینه ای وجود داشت آن عامل باید درمان شود. برای مثال کیست تخمدان توسط جراحی برطرف خواهد شد. درمان هورمونی ممکن است برای بلوغ زودرس یا پیشرفت رشد جنسی در صورتی که بلوغ تأخیر داشته باشد، تجویز شود. در بعضی موارد، تأخیر بلوغ همراه با ناباروری است و ممکن است نیاز به درمان جهت تخمک گذاری باشد و این در صورتی است که خانمی که بلوغ دیررس داشته است تمایل به بچه دار شدن داشته باشد.

گاهی بلوغ به سادگی به تأخیر می افتد و نیاز به درمان نمی باشد. افزایش وزن و کاهش فعالیت های شدید می تواند مؤثر باشد و این در صورتی است که تأخیر در بلوغ به علت کاهش شدید وزن و تمرینات شدید باشد.

انزال دیررس

انزال دیررس به مواردی اطلاق می شود که در آنها با وجود نعوظ طبیعی، برخلاف خواسته ی مرد، اوج لذت جنسی و انزال فرا نمی رسد و نزدیکی آنقدر دوام می یابد که بیمار خسته و درمانده می شود. ممکن است اوج لذت جنسی و انزال پس از نیم تا یک ساعت وقوع یابد و یا گاه پس از دو تا سه ساعت نزدیکی فعال نیز حادث نگردد. انزال دیررس بیماری شایعی نیست و مبتلایان به آن نیز کمتر به پزشک مراجعه می کنند.
خانم هایی که شوهرشان به انزال دیررس گرفتار است، در مراحل نخستین از اینکه شوهر نزدیکی را به مدت طولانی ادامه می دهد بسیار خشنودند، زیرا که در جریان هر نزدیکی به تعداد نامحدود (30،20،10 و بلکه بیشتر)، به اوج لذت جنسی دست می یابند. اما معمولاً مرد تا هنگامی که به اوج لذت جنسی و انزال نرسیده است، دست بردار نیست و آنقدر به حرکات رفت و برگشتی خود ادامه می دهد که هم خود و هم همسر خویش را خسته می کند و از کار و زندگی نیز باز می ماند. در این موارد است که بیمار به میل خود یا به خواست همسرش به پزشک مراجعه می کند. یکی دیگر از انگیزه های مراجعه این بیماران، بچه دار نشدن آن ها است. عده ای از بیماران هم از داشتن این بیماری خرسند و خوشحالند زیرا که هم همسرشان را راضی نگه می دارند و هم بچه دار نمی شوند.

در گونه ی روانی انزال دیررس، غالباً بیمار فقط به هنگام نزدیکی به اوج لذت جنسی و انزال دست نمی یابد، لیکن در خلوت به راحتی استمناء می کند و در مدت کوتاه آن را به پایان می برد.
روان پزشکان معتقدند که این بیماران غالباً از نظر عاطفی و روانی افرادی تکامل نیافته، انفعالی و متکی به دیگران هستند. به نظر آنان بیمار ناخودآگاه می خواهد با جلوگیری از انزال " همبستر خود را آزار دهد ." اگر بخواهیم علت انزال دیررس را از نظر روان کاوی توجیه کنیم می توانیم بگوییم که رشد و تکامل " روانی – جنسی " این بیماران در مرحله ی مقعدی متوقف مانده است و بیمار منی را با ادرار همانند سازی کرده و می خواهد آن را در خود نگه دارد. گاه انزال دیررس به سبب وجود تمایلات انحرافی و عقده های واپس زده ی جنسی است؛ مثلاً دیده شده است که بیمار مبتلا به انزال دیررس به هنگام نزدیکی با زن، چون زیاد معطل کرده است، سیلی محکمی از او خورده و بلافاصله به اوج لذت جنسی رسیده و وجود تمایلات مازوخيستی (آزار دوستی) در او آشکار گشته است.

درمان نوع روانی انزال دیررس معمولاً روان درمانی بسیار طولانی و گاه گاه روان کاوی است، اما به تجربه دیده شده است که هیچ یک از این روش ها نتیجه ی مطلوب نمی دهد. توصیه به همسر بیمار مبنی بر استفاده از عطرهای انگیزنده و همکاری او در درمان بیماری شوهرش، غالباً اثر بخش نیست. ممکن است بیماری خود به خود پس از مدتی برطرف گردد. برخی معتقدند که انزال دیررس احتیاج به درمان ندارد و بهتر است به بیمار سفارش شود که پس از راضی کردن همسرش از ادامه بیهوده نزدیکی دست بشوید و با استمناء خود را نیز به اوج لذت جنسی برساند. با این برنامه تنها اشکالی که باقی می ماند بچه دار نشدن زن و شوهر است و این مشکل نیز با تلقیح مصنوعی حل می شود. مصرف الکل برای این بیماران پسندیده نیست.
حالتی دیگر با عنوان " اوج لذت جنسی بدون انزال " – ( Orqasm Without Emission ) را نیز وجود دارد. در کسانی که از این بیماری رنج می برند، اوج لذت جنسی به هنگام مناسب فرا می رسد ولی انزال حادث نمی شود و منی از مجرای ادرار خارج نمي شود.

هیپوگنادیسم در خانم ها

عدم فعالیت، ضعف پیش رونده یا عدم وجود تخمدان ها که منجر به کاهش سطوح هورمون های جنسی زنانه می شوند را هیپوگنادیسم گویند.

هورمون های جنسی زنانه رشد جنسی و سیکل قاعدگی را کنترل می نمایند. عملکرد ضعیف تخمدان ها که هیپوگنادیسم گفته می شود، منجر به کم شدن سطوح این هورمون ها در بدن می شود. یک کاهش طبیعی هورمونی در زمان یائسگی وجود دارد، اما این کاهش در سایر موارد ممکن است معرف یک بیماری زمینه ای باشد. هیپوگنادیسم ممکن است موجب ایجاد علائم اضطراب شود، اما غالباً قابل درمان است.


انواع هیپوگنادیسم

 دو نوع هیپوگنادیسم وجود دارد: اولیه و ثانویه. هر نوع می تواند در هر سنی بروز نماید.

هیپوگنادیسم اولیه غالباً به علت بیماری یا ضعف تخمدان ها ایجاد می شود که این امر می تواند به علت یک ناهنجاری کروموزومی نظیر سندرم ترنر باشد. این بیماری ممکن است همچنین به علت برداشتن تخمدان ها توسط عمل جراحی بوجود آمده باشد. در اغلب موارد، هیپوگنادیسم اولیه به عنوان نتیجه طبیعی یائسگی بروز می نماید.

هیپوگنادیسم ثانویه به علت یک ناهنجاری در غدۀ صنوبری یا هیپوتالاموس (بخشی از مغز) ایجاد می شود که منجر به کاهش تولید هورمون هایی که موجب تحریک عملکرد تخمدان می شوند، می گردد. این ناهنجاری ممکن است ناشی از یک بیماری نظیر تومور غدۀ صنوبری یا ندرتاً آسیب غدۀ صنوبری یا هیپوتالاموس در اثر ضربه به سر باشد، یا ممکن است در اثر یک عفونت نظیر آنسفالیت ویروسی باشد. گاهی این بیماری در اثر ورزش های شدید یا کاهش وزن ناگهانی می باشد.


علائم بیماری

علائم بستگی به سن بروز هیپوگنادیسم و همچنین مقدار هورمون های جنسی که تولید می شوند دارد. در صورتی که حمله ي این بیماری قبل از بلوغ بروز نماید، هیپوگنادیسم موجب بلوغ غیر طبیعی در خانم ها می شود. اگر حمله قبل از بلوغ رخ دهد، علائم عبارتند از:

  • کاهش یافتن یا عدم قاعدگی
  • کم شدن قدرت بارداری
  • برافروختگی، تعریق شدید، اضطراب.
  • ندرتاً موهای شرمگاهی ممکن است رشد نکرده و پستان ها ممکن است کوچکتر شوند.

علائم دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشد که بستگی به عامل زمینه ای بیماری دارند.


اقدامات درمانی

پزشک آزمایشات خونی جهت اندازه گیری سطوح هورمونی تقاضا خواهد نمود. CT اسکن مغزی جهت بررسی اختلالات غدۀ صنوبری و اولتراسونوگرافی جهت بررسی تخمدان ها انجام خواهد شد.

درمان بستگی به عامل بیماری دارد. برای مثال اگر تومورغدۀ صنوبری عامل بیماری است، با جراحی برداشته خواهد شد. در صورتی که این حالت به علت کاهش وزن شدید باشد، افزایش وزن راه درمان است. در بعضی موارد درمان جایگزینی هورمونی برای خانم های یائسه توصیه می شود که این امر کمک به بهبود علائم یائسگی نموده و از بیماری هایی که با کاهش سطوح هورمونی مرتبط می باشند نظیر استئوپروز (پوکی استخوان) و بیماری های عروقی کرونر جلوگیری می نماید.

ترشحات مهبلی چیست؟

به طور طبیعی این ترشحات روشن یا سفید هستند. در حین تخمک گذاری (حدود 2 هفته پس از قاعدگی) ممکن است این ترشحات چسبناک و لغزنده شوند. تغییر در رنگ و میزان ترشح همراه با سایر نشانه های  آن می تواند بیانگر این باشد که شما عفونت دارید. مهبل به طور طبیعی حاوی باکتری است. رشد این باکتری ها کنترل شده است و توسط بسیاری عوامل مانند سطح اسید و هورمون ها تحت تأثیر قرار می گیرد. هر چیزی این تعادل را به هم بزند، می تواند خطر عفونت ها یا افزایش رشد هر یک از باکتری های طبیعی یا مخمرها را افزایش دهد.  تحریک کننده های احتمالی موارد زیر هستند:

استفاده از آنتی بیوتیک ها /
داروهای جلوگیری از بارداری / دوش مهبلی گرفتن / دیابت / حاملگی /  استرس /  زیرپوش های تنگ یا استفاده از پارچه های صناعی.

ترشح مهبلی ممکن است از عفونت با موارد زیر ناشی شود:


مخمرها: که به کاندیدا نیز معروف است و نوعی قارچ که بخشی از میکروب های طبیعی پوست انسان است اما می تواند ایجاد عفوت نیز کند.
گاردنلا: که نوعی باکتری است که به طور طبیعی در راه های تناسلی زنانه یافت می شود و عامل التهاب باکتریایی مهبل است.


تریکومونا:
نوعی تک یاخته است (جانداری که فقط از یک سلول ساخته شده است)

بیماری های منتقله از راه جنسی:
مانند سوزاک یا کلامیدیا هم می توانند باعث ترشحات مهبلی شوند.

دیگر علل احتمالی غیر عفونی ترشحات مهبلی: شامل التهاب مهبل تحليل رفته (التهاب مهبل که معمولاً پس از یائسگی رخ می دهد)، ديابت (به طور شایعی با عفونتهای عود کننده مخمری همراه است)، یا تحریک ناشی از محصولات معطر مانند صابون، دوش های مهبلی، پد یا پنبه قاعدگی است.


نشانه ها

ممکن است متوجه تغییر رنگ ترشحات، میزان یا بوی ترشحات شوید. یک ترشح سفید دلمه ای که شبیه پنیر روستایی باشد علامت مشخصه عفونت مخمری است. ترشح زرد، سبز یا خاکستری معمولاً علامت عفونت تریکومونایی یا التهاب باکتریایی مهبل است. این عفونت معمولاً با بوی غیر معمول ماهی مشخص می شود. خارش معمولاً با عفونت مخمری همراه است، گر چه ممکن است با هر یک از انواع عفونت ها یا تحریکات همراه باشد. آستر تحریک شده مهبل که بخصوص می تواند حین ارتباط جنسی خارش دار یا دردناک شود، این حالت معمولاً بر جسته ترین علامت التهاب مهبل تحلیل رفته است. ترشح جدید مهبلی همراه با تب، درد شکمی یا درد هنگام ارتباط جنسی، می تواند نشانه یک عفونت منتقله از راه جنسی مانند سوزاک یا کلامیدیا باشد. به هر حال سوزاک و کلامیدیا معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمی کنند.


تشخیص

در ابتدا کارشناس بهداشتی سوالات متفاوتی را به منظور کمک به تعیین دقیق علت ترشحات، شامل سوالاتی در مورد استفاده اخیر از آنتی بیوتیک، اینکه آیا متأهل هستید یا نه (آیا شریک جنسی دارید یا خیر)، علائم یائسگی، علائم دیابت و سایر تغییراتی که اخیراً در سلامتی یا شیوه زندگی شما رخ داده است، از شما می پرسد.  کارشناس بهداشتی با استفاده از وسیله ای به نام اسپکولوم معاینه لگنی برای شما انجام می دهد تا مستقیماً دهانه رحم را مشاهده کند. در حین معاینه لگنی، یک نمونه از ترشحات برای آزمایش در آزمایشگاه جمع آوری می شود. با بررسی ترشحات در زیر میکروسکوپ، کارشناس بهداشتی می تواند تشخیص عفونت مخمری، التهاب باکتریایی مهبل یا عفونت تریکومونایی را بلافاصله بگذارد و درمان را شروع کند. کارشناس بهداشتی بر اساس ظاهر دیواره های مهبل، می تواند التهاب مهبل تحلیل رفته راتشخیص بدهد.

یک امتحان دستی برای تشخیص حساس بودن دهانه رحم، رحم و تخمدان ها انجام می گیرد.  در طی این آزمایش، آزمایش کننده انگشت خود را وارد مهبل شما می نماید. حساسیت می تواند نشانه حضور بیماری های منتقله از راه جنسی یا بیماری های التهابی لگن باشد. تشخیص سوزاک و کلامیدیا نیاز به تست های آزمایشگاهی دارد که ممکن است چند روزی طول بکشد.


دوره مورد انتظار

 ترشحات مهبلی ناشی از عفونت مخمری یا باکتری ها بین چند روز تا یک هفته به درمان پاسخ می دهد. بیماری های منتقله از راه جنسی نیز در عرض یک هفته باید به درمان آنتی بیوتیکی جواب بدهند. اگر عفونت به سمت بیماری التهابی لگن بالاتر از ناحیه مهبل گسترش یابد، ممکن است درمان طولانی تری نیاز داشته باشد.

التهاب مهبل تحلیل رفته، بهتر از همه به درمان هورمونی با کرم های مهبلی یا درمان ماهانه جایگزینی با هورمون ها پاسخ می دهد. معمولاً چند هفته طول می کشد تا این حالت از بین برود. نشانه های خفیف امکان دارد در عرض چند روز با استفاده از مواد لغزنده کننده آبکی از بین بروند. اگر نشانه ها به وسیله تحریک ایجاد شده اند، شناسایی ماده تحریک کننده و برداشت آن می تواند علائم را در طی یک هفته از بین ببرد.


پیشگیری

کارشناس بهداشتی عواملی را که منجر به عفونت می شود، مانند استفاده از آنتی بیوتیک ها، پوشیدن لباس زیرهای غیرپنبه ای، پوشیدن لباس های زیر تنگ در حین ورزش، استفاده از محصولات معطرکه مخاط مهبل را تحریک می کند یا استفاده از داروهای جلوگیری از بارداری مشخص می کند.  اگر از قرص های جلوگیری از بارداری استفاده می کنید، برای جلوگیری از عفونت های مکرر نیازی به قطع دارو نیست. تغییر نوع هورمون یا قدرت آن می تواند برای جلوگیری از بازگشت مشکل کافی باشد. اگر مبتلا به دیابت هستید، کنترل سطح قند خون می تواند به جلوگیری از عفونت های راجعه بخصوص عفونت های مخمری کمک کند.


درمان

عفونت ها با آنتی بیوتیک درمان می شوند. غالباً فقط یک دوز آنتی بیوتیک در ماه کافی است. به عنوان جایگزین می توانید از کرم های آنتی بیوتیکی مهبلی خصوصاً اگر عوارض جانبی قابل توجهی از استفاده خوراکی آنتی بیوتیک ها نشان می دهید، استفاده کنید. همچنین کرم مهبلی می تواند برای التهاب و یا مخاط زخمی مهبل تسکین دهنده باشد. اگر برای شما تشخیص التهاب باکتریایی مهبل گذاشته شده است، امکان دارد برایتان آنتی بیوتیکی به نام مترونیدازول (فلاژیل) تجویز شود. اگر پزشک شما بر اساس یافته های شرح حال و معاینه تان شک کند که ممکن است شما بیماری منتقله از راه جنسی داشته باشید، ممکن است قبل از آماده شدن نتایج آزمایش ها، برایتان به روش تزریقی و خوراکی آنتی بیوتیک شروع کند.

 اگر عفونت راجعه مخمری دارید و علائم را شناسایی کرده اید، می توانید از کرم های ضدقارچ بدون نسخه استفاده کنید. اگر نشانه های شما بهتر نشدند، می توانید به کارشناس بهداشتی خود مراجعه کنید تا معاینه انجام شده، و تشخیص را تأیید کرده و در مان را تغییر دهد.

التهاب مهبل تحلیل رفته می تواند با تغییرات هورمونی ایجاد شود، مثلاً بعد از بارداری یا در هنگام استفاده از قرص های جلوگیری از بارداری بروز کند. به طور شایعتر این مشکل در طی و بعد از یائسگی ایجاد می شود. پس از یائسگی، درمان جایگزین هورمونی می تواند از راه خوراکی یا مهبلی تجویز شود. تجویز مهبلی کرم باعث می شود در معرض سطح کمتری از هورمون قرار بگیرید. در موارد خفیف استفاده از یک لغزنده کننده می تواند کافی باشد. اگر از قرص های جلوگیری از بارداری استفاده می کنید، تغییر نوع قرص یا قدرت آن می تواند به شما کمک کند که از التهاب مهبل تحلیل رفته خلاصی یابید.

 نیازی به درمان شریک جنسی نیست، مگر آنکه تشخیص داده شود که دچار بیماری منتقله از راه جنسی هستید یا مبتلا به عفونت های مکرر می باشید و هیچ عامل مستعد کننده دیگری وجود ندارد. اگر شریک جنسی شما دچار ترشحات یا ناراحتی جدیدی در حین ادرار کردن یا ارتباط جنسی شده است، بایستی توسط یک کارشناس بهداشتی ویزیت شود.


چه وقت به کارشناس مراجعه کنیم ؟

 اگر عفونت مخمری قبلی داشته اید و علائم تکرار شونده مشابهی دارید، می توانید از داروهای ضدقارچ استفاده کنید. اگر علائم شما بهبودی نمی یابد به کارشناس مراجعه کنید. در هنگام مواجهه با هر ترشح جدیدی که با توقف استفاده از تحریک کننده های بالقوه مهبل بهبودی نمی یابند به کارشناس مراجعه کنید.  اگر دچار درد شکمی یا تب در همراهی با هر ترشح جدید مهبلی شدید، باید در همان روز به کارشناس مراجعه کنید.


پیش آگهی

 معمولاً حالاتی که منجر به ترشحات مهبلی می شوند در عرض چند روز به درمان پاسخ می دهند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا التهاب مهبل تحلیل رفته به درمان هورمونی پاسخ بدهد، چرا که مخاط مهبل برای تقویت شدن به زمان نیاز دارد. گاهی عفونت بر می گردد؛ در این صورت کارشناس بهداشتی ممکن است دوره درمانی موثرتری را شروع کند، راههای برای خود درمانی در خانه را پیشنهاد کند یا به شما کمک کند که علل بالقوه عفونت را حذف کنید.

اسپرم هایی که سر بالا می روند (انزال پس گرد)

اختلال در انزال می‌تواند به 5 شکل تظاهر کند: 1. انزال زودرس 2. انزال دیررس 3. انزال پس‌گرد 4. نبود انزال 5. انزال دردناک.

انزال پس‌گرد به این معنی است که هنگام انزال، منی به خارج از بدن نمی‌ریزد، بلکه به طرف عقب برمی‌گردد و وارد مثانه می‌شود و بعدها با ادرار دفع می‌شود. در حالت طبیعی بیش از 90 درصد حجم منی را ترشحات پروستات و کیسه‌های منوی تشکیل می‌دهند. ابتدا به طور اختصار مکانیسم ایجاد انزال جهت آگاهی خوانندگان گرامی‌ توضیح داده می‌شود تا در درک و فهم مطالب بعدی موثر باشد.

مکانیسم انزال

مکانیسم انزال، فرآیند پیچیده‌ای است که نیازمند عملکرد هماهنگ سیستم عصبی- عضلانی فرد است. کلا حجم منی که معمولا 3 تا 4 میلی‌لیتر است، ناشی از ترشحات پروستات، کیسه‌های منوی و بیضه‌هاست. برخلاف تصور بیشتر مردم، نقش بیضه‌ها در ایجاد حجم منی بسیار اندک ولی فوق‌العاده مهم است. حدود یک درصد حجم منی را اسپرم‌ها تشکیل می‌دهند که در بیضه‌ها تولید و از طریق لوله‌های منی، در مجرای خلفی مرد به ترشحات کیسه‌های منوی و پروستات اضافه می‌شوند. در درصد قابل‌ملاحظه‌ای از مردان نابارور که تعداد اسپرم آن ها صفر است، تقریبا هیچ تغییری در حجم منی دیده نمی‌شود و تنها با آزمایش دقیق است که می‌توان به فقدان اسپرم در منی این مردان پی برد. هنگام رابطه جنسی وقتی مرد به آستانه‌ای از تحریک برسد، ترشحات 3 عضو فوق‌الذکر وارد مجرای خلفی پیشابراه می‌شود. ورود این ترشحات به مجرای خلفی تحت کنترل سیستم عصبی خودکار است، یعنی یک مرد نمی‌تواند آن را به تاخیر بیندازد یا تسهیل بکند. مثانه هم در مردان به مجرای خلفی پیشابراه باز شده و ادرار از داخل مثانه به این قسمت مجرای ادراری تخلیه می‌شود. حتی اگر مثانه ما پر باشد، می‌توانیم خروج ادرار را کنترل کنیم در غیر این صورت دچار بی‌اختیاری ادرار خواهیم شد.

برای جلوگیری از بی‌اختیاری ادراری دو مکانیسم هماهنگ با هم عمل می‌کنند؛ اولی، وجود اسفنکتر داخلی یا غیرارادی است که در گردن مثانه قرار دارد و با باز و بسته شدن خود، خروج ادرار از مثانه را کنترل می‌کند و همان‌طور که ذکر شد باز و بسته شدن این اسفنکتر، غیرارادی و ریفلاکسی است و تحت کنترل ما نیست. وقتی مثانه به یک حجم پر شدن خاص می‌رسد این اسفنکتر به صورت غیرارادی باز و ادرار وارد مجرای خلفی می‌شود.

ولی بدن ما دارای مکانیسم دیگری است که اجازه خروج ادرار از مجرای قدامی‌ را نمی‌دهد و آن اسفنکتر خارجی است که در محل اتصال مجرای خلفی به مجرای قدامی‌ قرار دارد و مجرا را احاطه می‌کند. این اسفنکتر ارادی و تحت اختیار ماست و ما با منقبض کردن آن جلوی خروج ادرار را می‌گیریم و در یک شرایط مناسب، با شل کردن این اسفنکتر، مثانه خود را خالی می‌کنیم. هدف از بیان این مقدمه نسبتا طولانی این است که خروج منی نیز از بدن تا حدودی تحت قواعد خروج ادرار از بدن است.


اختلال گردن مثانه؛ عامل انزال پس‌گرد

هنگام ورود منی به مجرای خلفی، گردن مثانه به صورت رفلکسی (خودکار) بسته می‌شود تا منی وارد مثانه نشود. بنا به هر دلیلی اگر گردن مثانه توسط جراحی آسیب ببیند یا از بین برود یا به علت اختلال در عصب‌گیری مثانه، گردن مثانه عملکرد طبیعی خود را از دست بدهد، هنگام ورود منی به مجرای خلفی، گردن مثانه باز می‌ماند و منی وارد مثانه می‌شود.


این اختلال در گردن مثانه دارای یک طیف است و از خفیف تا شدید متغیر است. در مواردی که آسیب متوسط است، گردن مثانه به طور نسبی بسته می‌شود و مقداری از منی وارد مثانه شده و مقداری بیرون می‌ریزد.

اگر اختلال شدید و کامل باشد (که اکثرا این‌گونه است) منی به طور کامل وارد مثانه می‌شود و سبب ایجاد یک حالت مرضی می‌شود که اصطلاحا به آن «انزال خشک» می‌گویند، یعنی حتی یک قطره منی نیز بیرون نمی‌ریزد. از علائمی‌که بیمار می‌تواند شک به وجود انزال پس‌گرد نسبی بکند، یکی کاهش حجم منی خروجی و دیگری کدر شدن رنگ ادرار است.



پیامدهای انزال پس‌گرد

انزال پس‌گرد به خودی خود زیاد از نظر سلامتی مشکل‌ساز نیست، ولی اکثرا سبب نگرانی زوجین می‌شوند و گاهی مشکلاتی در روابط زناشویی از نظر روحی و روانی ایجاد می‌کند.

مردانی که دچار انزال پس‌گرد هستند، معمولا در رسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم) مشکل ندارند و انزال را نیز احساس می‌کنند، اما منی به‌جای اینکه بیرون بریزد، وارد مثانه می‌شود. اما عارضه عمده انزال پس‌گرد در زوج‌های جوان است که می‌خواهند صاحب فرزند شوند که این به علت انزال پس‌گرد از راه طبیعی امکان‌پذیر نخواهد بود. برای ایجاد مشکل در باروری، انزال پس‌گرد تمام عیار لازم نیست.
در بعضی مردان که تعداد اسپرم آن ها اندک است، در صورت وجود انزال پس‌گرد نسبی، مقداری از مایع منی وارد مثانه و از تعداد کل اسپرم‌های خارج شده کاسته می‌شود. حال در این مردان اگر انزال پس‌گرد درمان شود، ممکن است تعداد اسپرم‌های موجود در منی به اندازه کافی بالا برود و سبب باروری شود. حداقل تعداد کل اسپرم (نه تعداد اسپرم در یک میلی‌لیتر منی) لازم برای ایجاد بارداری در همسر، حدود 60 میلیون در میلی‌متر است.


به‌عنوان مثال اگر تعداد اسپرم‌های موجود در منی یک مرد 25 میلیون در میلی‌لیتر و حجم منی وی 3 میلی‌لیتر باشد، اگر از 3 میلی‌لیتر منی یک میلی‌لیتر آن وارد مثانه شود، ممکن است سبب ایجاد ناباروری شود.
تشخیص انزال پس‌گرد خیلی ساده و با آزمایش ادرار است. به بیمار گفته می‌شود که به دنبال نزدیکی، نمونه ادرار خود را جهت آزمایش به آزمایشگاه ببرد. در مردانی که دچار انزال پس‌گرد هستند مقادیر متنابهی اسپرم در نمونه ادرار گزارش می‌شود.

ناتوانی جنسی در زنان (1)

شما ممکن است احساس کنید که میل جنسی شما کم رنگ شده است یا چیزهایی که قبلا برای شما لذت آور بوده اکنون ناراحت کننده به نظر می رسد. خیلی از زنان دچار مشکلات جنسی در نقاطی از زندگی خود می شوند. با تخمین هایی، حدود ۴ نفر از ۱۰ زن، یک نگرانی جنسی حداقل تجربه کرده است. در دایره های پزشکی این عارضه به عنوان ناتوانی جنسی در زنان شناخته می شود.

ناتوانی جنسی در زنان دلالت بر مشکلات مزمن یا عود کننده در مصاف با یک یا بیشتر از پاسخ های جنسی می باشد. آنچه که شما تجربه می کنید ناتوانی جنسی در زنان نمی گویند مگر اینکه شما در باره آن مضطرب بوده یا تاثیر منفی بر ارتباط شما با همسرتان داشته باشد.

اگرچه مشکلات جنسی در ارتباط با ناتوانی جنسی در زنان چندین رویه دارد اما آن ها قابل درمان هستند. ارتباط دادن دلواپسی های خود و فهم کالبد شناسی و فیزیولوژی طبیعی پاسخ های بدن به میل جنسی، قدم های مهمی است به طرف دوباره بدست آوردن رضایت جنسی.


علائم و نشانه ها

دلواپسی جنسی در زنان با هر سنی اتفاق می افتد ولی ممکن است در زمان های آسیب پذیری هورمونی شایع تر باشد، مانند بعد از زایمان یا در زمان انتقال به یائسگی. نگرانی های جنسی همچنین ممکن است با بیماری های عمده  مانند سرطان اتفاق افتد.

مشکل شما به عنوان ناتوانی جنسی در زنان دسته بندی می شود اگر شما یک یا بیشتر از موارد زیر را تجربه کرده اید و یا تجربه نگرانی شخصی به علت آنها دارید:

... میل جنسی در شما کم یا وجود ندارد.

... شما با فعالیت جنسی برانگیخته نمی شوید یا علیرغم میل جنسی برانگیخته نمی شوید.

... شما نمی توانید به اوج لذت جنسی (ارگاسم) برسید.

... شما دارای درد در زمان تماس جنسی هستید.


علل 

عوامل متعددی ممکن است ارتباط با ناخشنودی یا ناتوانی جنسی داشته باشد. این عوامل میل به مناسبات مشترک با هم دارند. زنان با نگرانی های جنسی از درمان های ترکیبی که هم شامل دارویی و هم هیجانی است سود بیشتری می برند.

... جسمی: مشکلات جسمی که ممکن است علت یا در ارتباط با مشکلات جنسی باشد شامل: آرتریت، مشکلات ادراری یا روده ای، جراحی های لگن، خستگی، سردرد ها، دیگر مشکلات درد دار و اختلالات عصبی مانند ام اس Multiple sclerosis است. اغلب داروها، شامل برخی ضد افسردگی ها، داروهای فشار خون، ضد حساسیت ها و داروهای شیمی درمانی، می توانند میل جنسی را کاهش داده و توانایی فرد را برای رسیدن به لذت جنسی(ارگاسم) کاهش دهند.

... هورمونی: میزان کم استروژن در زمان انتقال به مرحله یائسگی ممکن است منجر به تغییراتی در بافت دستگاه تناسلی زنانه و پاسخ های جنسی شود. لبه های پوست که ناحیه تناسلی را پوشانده چروکیده و نازک تر می شود و کلیتوریس بیشتر در معرض قرار می گیرد. این در معرض قرار گرفتن گاه موجب کاهش حساسیت این ناحیه شده، یا موجب یک احساس ناخوشایند مانند مور مور شدن یا سوزن سوزنی شدن شود.

بعلاوه، با نازک شدن و کاهش خاصیت ارتجاعی این پوشش، واژن کم عمق تر شده ، بخصوص اگر فرد از لحاظ جنسی غیر فعال باشد. همچنین ورم و لزجی طبیعی واژن در مرحله برانگیختگی آهسته تر صورت می گیرد. این عوامل می تواند منجر به تماس های جنسی دردناک و ناخوش آیند شود (Dysparunia) و به لذت جنسی رسیدن طولانی تر می گردد.

... روانی و اجتماعی: عوامل روانی که موجب یا در ارتباط با مشکلات جنسی است، شامل مشکلات هیجانی مانند اضطراب درمان نشده، افسردگی یا استرس ، و یک تاریخچه سوء استفاده جنسی است. در خلال حاملگی، بعد از تولد بچه یا در زمان شیردهی، ممکن است تمایل جنسی کم شود. شما ممکن است دریابید که بر آوردن نیازهای متعدد و نقش آن ها مشکل است، مانند مطالبات شغلی، کارهای خانه، مادر بودن و همچنین برخی اوقات مراقبت از والدین پیر. احساس شما نسبت به همسرتان و دیدگاهتان راجع به بدن خودتان و یا همسرتان عوامل اضافی هستند که ممکن است ترکیب شده و موجب مشکلات جنسی شوند. اعتقادات فرهنگی و مذهبی همچنین عوامل در ارتباط هستند. عوامل روانی ممکن است در ارتباط با یا در نتیجه ی ناتوانی جنسی باشد. بدون در نظر گرفتن علت ناتوانی جنسی، شما معمولا نیاز به درمان موثر برای مسائل هیجانی و ارتباطی خود دارید.


چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر نگرانی های جنسی موجب دردسر شما شده است به پزشک خود مراجعه کنید تا یک ارزیابی از شما به عمل آورد.


غربالگری و تشخیص

پزشک شما ممکن است بی درنگ یک مصاحبه با شما در مورد نگرانی های جنسی در طول دوره ویزیت معمولی پزشکی انجام دهد، یا شما می توانید بحث را شروع کنید. اگر نگرانی هایی دارید، باید به پزشک خود پیام بدهید. شما و پزشک در مورد تاریخچه جنسی صحبت می کنید که آیا در حال حاضر از نظر جنسی فعال می باشید و یا نگرانی های جنسی شما کدام هستند.

سپس ، پزشک شما داروهایی را که شما استفاده کرده اید در خلال تاریخچه پزشکی تان مرور می کند و یک معاینه کامل انجام می دهد. در معاینه لگنی، پزشک برای علائم و تغییرات جسمی در ارتباط با نگرانی های جنسی شما بررسی می کند، مانند نازک شدن بافت واژن، کاهش خاصیت ارتجاعی پوست، داغ زخم ها، درد یا بیرون زدن اعضاء لگنی (Prolapse).

پزشک ممکن است شما را ارجاع به یک متخصص مشاور یا یک درمان کننده جنسی برای ارزیابی عوامل هیجانی و ارتباطی و همچنین بررسی مجدد هویت جنسی، اعتقادات و نگرش های شما کند.

ناتوانی جنسی در زنان عمدتا به چهار دسته تقسیم می شوند:

- میل جنسی کم: داشتن میل جنسی کم یا گرایش جنسی ضعیف. این شایعترین نوع اختلال جنسی در میان زنان است.

- اختلالات انگیختگی جنسی: تمایل شما به عمل جنسی ممکن است دست نخورده باشد، اما شما توانایی برانگیخته شدن یا نگهداری آن در زمان فعالیت جنسی را ندارید.

-اختلالات اوج لذت جنسی: شما دارای مشکل مزمن یا عود کننده در رسیدن به لذت جنسی بعد از انگیختگی کافی جنسی و یا تحریکات مداوم دارید.

- اختلالات درد جنسی: شما درد در ارتباط با تحریک جنسی یا تماس واژنی دارید.
 
اغلب مشکلات جنسی در زنان بیش از یک دسته را می پوشاند. با افزایش اطلاعات در باره طبیعت پیچیده پاسخ جنسی زن، یک منظر جدید پدیدار شده است. تمرکز بر پاسخ جنسی به عنوان یک تداخل پیچیده از اجزائی که تاثیر بر صمیمیت می گذارد، شامل فیزیولوژی، عواطف، تجربیات، اعتقادات، شیوه زندگی و ارتباطات است. اگر هر کدام از این اجزا تحت تاثیر قرار گیرد، تمایل جنسی، انگیختگی یا رضایت جنسی تحت تاثیر قرار می گیرند.

تاثیر سرطان بر روابط جنسی و زناشویی

گاهی تشخیص و درمان سرطان سبب اختلال در فعالیت زناشویی مبتلایان به سرطان می‌شود. حداقل ۴۰ درصد بیماران مبتلا به سرطان پس از شروع درمان دچار اختلال فعالیت زناشویی می‌شوند. حداقل ۵۰ درصد زنان مبتلا به سرطان پستان در دراز مدت اختلال فعالیت زناشویی را تجربه کرده‌اند.

اختلال فعالیت زناشویی، یک مساله چند عاملی است و عوامل جسمی و روانی در بروز آن نقش دارد. درمان‌های سرطان به طور مستقیم بر فعالیت زناشویی اثر می‌گذارند. در جراحی، سن، اختلال فعالیت زناشویی قبل از عمل، محل تومور و میزان برداشت آن از فاکتورهای مؤثر در زمینه جراحی پستان است.

... تاثیر درمان های گوناگون

مطالعات نشان می‌دهد درمان‌های نگه دارنده و بازسازی پستان، اثر کمتری نسبت به برداشتن کامل بافت سینه بر فعالیت زناشویی می‌گذارد. در ارتباط با هورمون درمانی، نتایج مطالعات نشان می‌دهد که داروی تاموکسیفن سبب افزایش گرگرفتگی، تعریق، ترشح واژن و علایم یائسگی زودرس در زنان به میزان ۱۰ درصد و سبب اختلال تحریک جنسی و دستیابی به ارگاسم یا اوج لذت از فعالیت زناشویی در زنان می‌شود. شیمی درمانی نیز با کاهش میل جنسی همراه است. عوارض بعد از شیمی درمانی مانند تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و تغییرات چشایی و بویایی نیز سبب کاهش میل جنسی می‌شود.


... عوارض شیمی درمانی و پرتودرمانی

عوارض جانبی ناشی از شیمی درمانی مانند ریزش موها از نگران‌کننده‌ترین عوارض شیمی درمانی است که می‌تواند سبب تغییر در تصویر ذهنی و بی میلی جنسی شود. شیمی درمانی و پرتودرمانی می‌تواند سبب نارسایی ثانویه تخمدان و ایجاد یائسگی زودرس، خشکی واژن، درد در هنگام فعالیت زناشویی و کاهش تمایل جنسی و کاهش دستیابی به ارگاسم، گرگرفتگی و اختلال خلقی و افزایش عفونت های ادراری ‌شود. عوامل روانی نیز در بروز اختلال فعالیت زناشویی نقش دارد.

حس انتقال سرطان از طریق ارتباط زناشویی، احتمال سقط، افسردگی و عوارض جانبی ناشی از داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، اختلال تصویر ذهنی پس از جراحی برداشتن بافت سینه، استرس و تشخیص بیماری، تأثیر عوامل و چگونگی ارزیابی و درمان اختلال فعالیت زناشویی نیز از علل اختلال فعالیت زناشویی محسوب می‌شود. فعالیت زناشویی یکی از ابعاد مهم کیفیت زندگی است. از آنجا که اغلب تلاش تیم درمان بر پایه حفظ و ادامه زندگی بیمار تمرکز می‌یابد، اغلب توجه به مسایل زناشویی از نظر دور می‌ماند.


... بررسی آماری

برخی مطالعات نشان می‌دهد ۹۰ درصد زنان مبتلا به سرطان پستان پس از درمان، دچار اختلال فعالیت زناشویی می‌شوند.


شایع‌ترین شکل مشکلات زناشویی در زنان، کاهش تمایل به انجام فعالیت زناشویی و درد در هنگام رابطه زناشویی است. مطالعات نشان می‌دهد، پرتودرمانی و شیمی درمانی با ایجاد نارسایی تخمدان، از علل اختلال عملکرد زناشویی در زنان است. خستگی از جمله عوارض پرتودرمانی است که بر کاهش تمایلات جنسی اثر مستقیم دارد. محل تومور و اندازه و وسعت برداشت پستان طی عمل جراحی، بر عملکرد زناشویی اثر دارد. داروهای مخدر به طور معمول برای درمان درد در مبتلایان به سرطان تجویز می‌شود. کاهش میل زناشویی، اثر شناخته شده هروئین و مشتقات آن است. استفاده از داروهای مخدر به علت کاهش هورمون ال اچ، سبب ایجاد آمنوره، دوره‌‌های غیر طبیعی ماهانه و کاهش میل به فعالیت زناشویی در ۶۸ درصد زنان می‌شود.


... ارزیابی و درمان

آنچه توصیه می‌شود، این است که قبل از شروع به درمان، یک مصاحبه ی باز با بیمار و همسر وی در محیطی امن و راحت انجام می‌شود. در بررسی بیمار، وضعیت زناشویی فعلی و نوع تغییرات ایجاد شده در زمینه تحریک مانند خشکی واژن و دستیابی به ارگاسم یا اوج لذت زناشویی باید مورد بررسی قرار گیرد. سطح فعالیت زناشویی فرد قبل از تشخیص و درمان، میزان تمایلات و رضایت از فعالیت زناشویی و اهمیت بعد جسمی در روابط زناشویی او بررسی شود، چرا که بر پایه این مطالعات می‌توان میزان استرس تجربه شده بیمار به دنبال این تغییرات را بررسی نمود. از جمله راه‌حل‌های پیشنهادی در برخورد با اختلال فعالیت زناشویی در مبتلایان به سرطان پستان، انجام مشاوره با بیمار و همسر در زمینه نحوه مشکلات و ابراز احساسات است. روان درمانی و کمک به بیمار برای اینکه از عهده اختلالات ناشی از تغییر در تصویر ذهنی در فرد، برآید، نیز دارای اهمیت است.مطالعات نشان می‌دهد انجام بازسازی پستان سبب کاهش مشکلات زناشویی و ارتقای کیفیت زندگی فرد می‌شود. درمان خشکی واژن با کرم‌های محلول در آب امکان‌پذیر می‌شود.

این شیوه برای زنانی مفید است که امکان جایگزینی هورمون در آن ها توصیه نمی‌شود. در درمان نازکی پوشش واژن به دنبال علایم یائسگی زود هنگام ناشی از شیمی درمانی یا هورمون درمانی، مشاوره با پزشک برای تجویز داروهای مناسب توصیه می‌شود. این‌گونه داروها به آهستگی به آزادسازی استروژن می‌پردازند و سبب کاهش عود عفونت‌های ادراری و بهبود فعالیت زناشویی ناشی از نازکی واژن می‌شوند. تمایل به انجام دادن فعالیت زناشویی اغلب چند عاملی است و ارتقای سطح آگاهی و اطلاعات فرد در مورد این اختلال یکی از راهکارهای توصیه شده است. آموزش از طریق کتاب، کتابچه، لوح فشرده و منابع آنلاین در جهت مشاوره و راهنمایی فرد و تغییر رفتار، مفید است.


... عوامل موثر بر تصمیم گیری

به‌طور معمول انجام فعالیت زناشویی در دوران درمان سرطان تا زمانی که بیمار احساس ناراحتی نکند، بدون اشکال است. اما بعضی از فاکتورها وجود دارد که تصمیم‌گیری در این رابطه را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این موارد عبارتند از:

▪ نوع سرطان: اگر سرطان مربوط به عضو تناسلی باشد، انجام این کار نیازمند تامل و توجه بیشتر است، زیرا بعد از مراحل درمان، عضو تناسلی تحت تاثیر قرار گرفته و ممکن است پزشک توصیه کند تا بهبود کامل محل زخم، فعالیت زناشویی صورت نگیرد.

▪ نوع شیمی‌درمانی: بعضی از انواع شیمی درمانی‌ موجب تغییر سلول‌های پوششی واژن شده و باعث می‌شود که در طول فعالیت زناشویی به ناحیه آسیب وارد شود. انواع دیگر شیمی درمانی مثل شیمی درمانی با دوز بالا بعد از پیوند مغز استخوان و سلول‌های بنیادی، باعث تضعیف دستگاه ایمنی می‌شود که در این حالت فعالیت زناشویی اصلا توصیه نمی‌شود، زیرا در طول فعالیت زناشویی، باکتری‌های طبیعی و غیر بیماری‌زا که در سطح پوست و یا آلت تناسلی زندگی می‌کنند، وارد جریان خون می‌شوند و اگر دستگاه ایمنی ضعیف باشد، بدن نسبت به آن واکنش نشان می‌دهد و دچار بیماری می‌شود.


... آیا بارداری در این دوران بدون اشکال است؟

بارداری در طول دوران شیمی درمانی توصیه نمی‌شود؛ به دلیل اینکه روش درمان به جنین در حال رشد آسیب می‌زند. اگر امکان لقاح در طول فعالیت زناشویی وجود داشته باشد، پزشک روشی قابل اعتماد برای جلوگیری توصیه می‌کند.


... آیا همسرتان بر اثر رابطه زناشویی، دچار واکنش آلرژیک خواهد شد؟
ممکن است که همسر شما تحت تاثیر شیمی درمانی که شما دریافت می‌کنید قرار گرفته و نسبت به آن واکنش آلرژیک نشان دهد. البته این امر بسیار نادر است.


... آیا شما قادر به انجام فعالیت زناشویی هستید؟در طول دوران شیمی درمانی به دلیل خستگی و سایر عوارض جانبی ناشی از درمان، تمایل به فعالیت زناشویی و نزدیکی کاهش می‌یابد. اگر چنین حالتی بروز کرد، به خاطر داشته باشید که روش‌های دیگری نیز برای ابراز صمیمیت و نزدیکی به همسرتان وجود دارد.

عفونت دستگاه تناسلی در خانم ها

عفونت‌های دستگاه ادراری از مسایل جدی هستند که سلامت فرد را به خطر می‌اندازند. عفونت‌های دستگاه ادراری دومین نوع معمول عفونت در بدن و علت حدود 3.8 میلیون ویزیت پزشکی در سال هستند. زنان به خصوص در ابتلا به عفونت‌های دستگاه ادراری مستعدترند. یک زن از هر پنج زن طی عمرش یک‌بار به عفونت ادراری مبتلا می‌شود. از جمله شایع‌ترین بیماری‌های عفونت دستگاه ادراری در نزد خانم‌ها، بیماری‌های عفونی دستگاه تناسلی است.

گروهی از این بیماری‌ها مانند سوزاک و سیفلیس و تبخال های تناسلی که معمولا عوارض و درمان‌های بیشتری دارند، صرفا از طریق تماس‌های جنسی منتقل می‌شوند اما آنچه مدنظر ماست گروهی از بیماری‌های عفونی هستند که اکثر خانم‌ها در طی زندگی، حداقل یک بار به یکی از آنها دچار شده و عوارض و درمان‌های ساده‌تری دارند. به التهاب و عفونت مجرای تناسلی، واژینیت می‌گویند.


قارچ‌ها عامل مهم عفونت

منشأ عفونت‌های قارچی اندام تناسلی عمدتا نوعی قارچ به نام کاندیدا آلبیکنس است. این قارچ معمولا به طور طبیعی در محیط واژن وجود دارد و تنها زمانی که بیش از حد معمول گسترش و رشد کند می‌تواند بیماری‌زا شود.

البته به روشنی نمی‌توان علت عفونت قارچی را توضیح داد اما آ‌نچه مسلم است مخمرها و قارچ‌ها در بدن ما حیات داشته و با ما هم‌زیست‌اند. مخمرها در محل زیست ما، در غذاها و خوراکی‌ها وجود دارند و به نوعی می‌توان گفت ما را احاطه کرده‌اند ولی اکثر ما گرفتار عفونت ناشی از قارچ‌ها نمی‌شویم.


شرایط زمینه‌ساز

• استفاده بیش از حد از داروهای آنتی‌بیوتیکی

• قرص‌های ضد بارداری خوراکی

• اختلال عملکرد دوره‌های ماهانه

• بارداری و زایمان

• انتقال بیماری‌های آمیزشی

• سایش و خراشیدگی و التهاب سطح اندام تناسلی

• ضعف سیستم ایمنی بدن


باکتری ها نیز عفونت‌زایند

عفونت‌های باکتریایی دستگاه تناسلی بیشتر توسط باکتری به نام گاردنلا واژینالیس ایجاد می‌شود. این میکروب به‌طور طبیعی در محیط دستگاه تناسلی موجود است ولی در شرایط خاص ممکن است رشد کرده و باعث بروز بیماری شود.


انگل‌ها، میهمان ناخوانده

عفونت‌های انگلی مجاری تناسلی در بیشتر اوقات به واسطه نوعی انگل تک‌سلولی ایجاد می‌شود. این انگل به طور طبیعی در مجاری تناسلی زندگی نمی‌کند و ابتلا به آن ممکن است از طریق استخر یا حوله آلوده و نیز تماس با فرد آلوده حاصل گردد. از آنجا که محیط مجاری تناسلی به‌طور طبیعی دارای شرایطی خاص می‌باشد، عوامل عفونی فوق قادر به رشد و تکثیر در این محیط نیستند.


نشانه‌ها، چراغ راه تشخیص درست

علایم اصلی واژینیت قارچی عبارت از خارش و ترشحات واژینال می‌باشد. خارش معمولا شدید است و ممکن است باعث التهاب نواحی مربوطه گردد. ترشحات به صورت سفید رنگ و غلیظ است که در عین حال دارای چسبندگی کمی بوده و سست می‌باشد. این ترشحات معمولا فاقد بو و یا دارای بوی کپک بوده ولی به هیچ‌وجه متعفن نیست مگر آنکه سایر عوامل عفونت‌زا همراه قارچ باعث بروز واژینیت شده باشند.

واژینیت باکتریایی: این بیماری می‌تواند از طریق تماس جنسی نیز منتقل شود. در واژینیت میکروبی، ترشحات واژینال موجود است ولی خارش و التهاب یا اصلا موجود نیست و یا بسیار خفیف‌تر از عفونت قارچی می‌باشد. ترشح ایجاد شده در این بیماری به رنگ سفید مایل به خاکستری و یا زرد رنگ بوده و حالت آبکی دارد. خصوصیت بارز این ترشح بوی مخصوص آن است که شبیه بوی ماهی و ناخوشایند می‌باشد. تشخیص این بیماری ممکن است با توجه به علایم حاصل از آن و یا انجام نمونه‌برداری از ترشحات اندام تناسلی توسط پزشک و انجام آزمایش روی نمونه به دست آمده صورت گیرد.

واژینیت انگلی: این بیماری از طریق تماس جنسی و یا برخی لوازم و محیط‌ های آلوده وارد مجرای تناسلی شده و ایجاد عفونت می‌کند. در بسیاری از موارد ممکن است این عفونت فاقد علایم و یا توأم با علایم خفیفی باشد. از بارزترین خصوصیت آن وجود ترشح واژینال بیش از حد است. این ترشح دارای رنگ خاکستری یا سبز رنگ بوده و بوی آن زننده می‌باشد. روی آن حباب‌های هوا مشاهده می‌شود که باعث ایجاد ظاهری کف مانند می‌گردد.

انزال خونی

چه وقت باید به پزشک مراجعه کنیم؟

1. اگر بیش از سه بار خون در منی دیده اید.

2. خون آلود بودن منی همراه با درد بین آلت تناسلی و مقعد، یا نیاز به دفع فوری و تکراری ادرار.
3. سن بالای ۵۰ سال

منی خونی نشانهٔ چیست؟

اگر بعد از نزدیکی خون مشاهده کردید، زیاد نگران نشوید، احتمالاً چیز مهمی نیست. وجود خون در منی، چه به صورت رگه و چه به صورت منی قهوه ای رنگ بی خطر است و خودبه خود از بین می رود.
وجود خون در منی بسیار شایع و معمولاً خوش خیم است. در بیشتر موارد، علتی برای آن یافت نمی شود، و اگر دلیل آن هم مشخص شود، معمولاً چیز خطرناکی نیست.
به عبارت دیگر، منی خونی تقریباً هیچگاه اهمیت زیادی ندارد و برخلاف باور عامهٔ مردم نشانهٔ سرطان نیست. یک عفونت جزئی گاهی باعث پیدا شدن خون در منی می شود. در مردان مسن هم گاهی نشانهٔ بزرگی غده پروستات یا دیگر گرفتاری های ادراری است. در بیشتر موارد، منی خونی بعد از سه هفته از بین میرود.


درمان منی خونی چگونه است؟

آسپیرین نخورید. هیچ داروی رقیق کنندهٔ خون نخورید، مگر با تجویز پزشک. آسپیرین هم باعث خونریزی بیشتر می شود. اگر نمی دانید چه داروهائی از انعقاد خون جلوگیری می کنند، از پزشک یا داروساز سوال کنید.از انجام نزدیکی نترسید. این خونریزی برای هیچ یک از طرفین گرفتاری ایجاد نمی کند.
نزد پزشک بروید. اگر منی بعد از سه هفته هنوز خونی باشد، یا اگر بعد از انزال یا دفع ادرار احساس درد می کنید، یا اگر بیش از ۵۰ سال دارید، به پزشک مراجعه کنید. احتمالاً دچار یک عفونت خفیف یا التهاب پروستات شده اید. درمان عفونت با تجویز آنتی بیوتیک مناسب توسط پزشک صورت می گیرد. آنتی بیوتیک تجویز شده را تا آخر بخورید.
آزمایش دهید. اگر پزشک نیاز به آزمایش را تشخیص دهد، پروستات و مثانه را معاینه می کند و دستور انجام آزمایش مثانه بینی می دهد تا مطمئن شود که پولیپ یا توموری در آن نیست.

حسادت جنسی در زندگی زناشویی

شاید به جرات بتوان گفت، اکثر زنان و مردانی که در حال تجربه زندگی مشترک هستند، نسبت به همسر خود حساسیت های ویژه ای دارند. برای مثال آنان بهترین های دنیا را برای همسرشان می خواهند، دوست دارند ساعات طولانی در کنار هم باشند، صحبت های خصوصی را با هم در میان بگذارند و عمیق ترین و خالص ترین عواطف را نثار هم کنند و صد البته تمایل دارند که در این روابط تنها خودشان دو نفر سهیم باشند و نفر سومی وجود نداشته باشد. این مساله کاملاً طبیعی است و در اصطلاح نوعی حساسیت زناشویی قلمداد می شود که بطور قطع باعث حفظ هر چه بیشتر ارتباطات مثبت زن و شوهر می گردد چرا که باعث می شود هر یک از طرفین، احساس کند که برای همسرش قابل اهمیت و ارزش است و نقش اول را در زندگی او ایفا می کند. اما گاهی اوقات این حساسیت زناشویی بیش از حد شدید و حتی غیرمنطقی و مخرب به نظر می رسد و در اینجاست که دیگر نمی توان اصطلاح «حساسیت زناشویی» را نام برد چرا که رابطه زن و مرد وارد ابعاد بیمار گونه گشته است و یکی از طرفین (چه زن و چه مرد، که البته این مشکل در مردان بسیار فراگیرتر است) قصد دارد همسرش را منحصر به خود کرده و حتی حقوق طبیعی او را نایده می گیرد.

در اینجا اصطلاحی که متخصصان و روان شناسان برای این مشکل عنوان می کنند «حسادت جنسی» است. البته در ابتدای امر شاید به نظر شما برسد که این رفتارهای خشک و غیرمنطقی همان سوءظن (پارانوید) است؛ اما ما باید عنوان کنیم که سوءظن، مشکلی است که فرد در ارتباط با همگان دارد و فرد مبتلا به آن ممکن است نسبت به تمام کسانی که با او در ارتباط هستند دچار این بد بینی گردد. اما «حسادت جنسی» مشکلی است که تنها در قبال همسر ظاهر شده و باعث می شود فرد مبتلا، شریک زندگی اش را به خاطر این مشکل بسیار تحت فشار و سختی قرار دهد. اگر کمی توجه کنید خواهید فهمید که حسادت جنسی تداعی کننده مفهوم شکاک بودن در زندگی زناشویی است که در گذشته و در فرهنگ عامیانه مردم از این اصطلاح استفاده می شد اما اصطلاح"حسادت جنسی" کلمه ای است که در متون روانشناسی به کار می رود و جایگزین اصطلاح "شکاک بودن" شده است ولی در اصل تداعی کننده همان معناست.

در ادامه لازم به ذکر است که تمام افکار و باورهایی که فرد مبتلا در ذهن دارد، واقعیت نداشته و تنها ساخته و پرداخته ذهن بیش از حد، حساس اوست.

 

حسادت جنسی چیست؟

همه ی ما در زندگی روزمره حسادت را تجربه کرده ایم. با اینکه احساس «حسادت» یک تجربه مشترک میان همه ی انسان هاست؛ اما دلیل و واکنش هر یک از ما، در مقابل این احساس کاملاً متفاوت است. مطابق با تعاریف روان شناسان بالینی، حسادت جنسی یک واکنش پیچیده است که در برابر احساس تهدید و یا ترس از دست دادن و یا فقدان یک رابطه ارزشمند ایجاد می شود، پیچیدگی این واکنش به این علت است که دارای سه مولفه هیجانی، فکری و رفتاری است.

مولفه هیجانی: احساس رنج، خشم، عصبانیت، غم و اندوه، حسادت بردن، ترس، سوگ.

مولفه فکری (شناختی):  رنجش، سرزنش خود، رقابت و چشم و هم چشمی با همتایان، نگرانی در مورد تصویر بدنی خود، احساس ترحم و دلسوزی نسبت به خود

مولفه رفتاری: ضعف بدن، لرزش و تعریق، پرسش دائمی در مورد خود و تلاش برای کسب اطمینان، واکنش های پرخاشگرانه و توام با عصبانیت.

 

چگونه حساسیت از عشق میان همسران حفاظت می کند؟

در روابط زناشویی که حساسیت در حد مطلوب و مناسب وجود دارد، طرفین یکدیگر را همانطور که هستند پذیرفته و به احساسات هم احترام می گذارند و تمام تلاش زوجین در این جهت است که به استقلال عاطفی و روابط اجتماعی، کاری و خانوادگی همسر خود ارزش داده و مانع از آن نگردند. این حساسیت های زناشویی (ارزش قائل شدن به علائق و خواسته های همسر) تا حد زیادی باعث قوی تر شدن و حتی هیجانی تر شدن روابط زناشویی می شود و بنابراین می تواند یک نیروی محرک مثبت در زندگی زناشویی به شمار رود. اما زمانیکه این احساس شدت یافته و جنبه غیرطبیعی و بیمارگونه به خود می گیرد، داستان کاملاً متفاوت می شود.

 

چگونه حساسیت بیش از حد به عشق شما آسیب می زند؟

گاهی اوقات حساسیت زناشویی وقتی از حالت طبیعی خارج شده و تبدیل به حسادت جنسی می شود، باعث می گردد که روابط زناشویی طرفین دچار مشکل شده و از طرف دیگر مناسبات اجتماعی طرفین نیز دچار مشکل گردد. برای مثال هنگامی که یک زن در محیطی مشغول به کار است که بیشتر همکاران او، مرد هستند و بطور طبیعی ارتباطات کاری و اجتماعی این خانم با مردان افزایش می یابد. حال اگر این خانم در ارتباطات اجتماعی خود حریم ها را به خوبی رعایت کند و حد و حدود خود و همکارانش را به خوبی بشناسد، مسلماً روابط اجتماعی وی بلااشکال است. اما گاه مشاهده می شود که شوهران این دسته از زنان به علت موقعیت کاری همسرشان، آنها را بسیار تحت فشار قرار می دهند و مقررات بسیار سخت و دست و پاگیری مانند ممنوعیت گفتگو با همکاران، عدم تماس تلفنی کاری و... را وضع می کنند.

البته تصور نکنید که تنها برخی زنان شاغل دچار اینگونه مشکلات می گردند، نه، این طور نیست. در برخی مواقع زنانی که چنین همسرانی دارند حتی خانه دار هستند و شاید به نوعی از طرف همسرشان در خانه حبس شوند و اجازه هیچگونه تماس تلفنی، باز کردن درب منزل، برقراری رابطه دوستی یا فامیلی با آشنایان را نداشته باشند. اینگونه واکنش های بیمارگونه، آسیب بسیار جدی به روابط زناشویی وارد می آورد و در بسیاری از موارد باعث گسیخته شدن روابط زناشویی و طلاق می گردد.

نکته قابل توجه در مورد حسادت جنسی این است که عمدتاً این مشکل در مردان مشاهده می شود. البته زنان نیز مبتلا به این نوع مشکل می گردند اما شدت و فراوانی آن کمتر است. مردی که دچار این مشکل است عموماً از مشکل خود مطلع است و واکنش او نسبت به این عارضه یا توام با سرزنش و مواخذه خود و یا تصدیق و تایید رفتار نادرستش است اگر شما دچار این مشکل هستید...

اگر شما جز آن دسته از افرادی هستید، که این مشکل شما را آزار میدهد باید بدانید که حسادت جنسی یک بیماری است و البته درمان آن کار سختی است و باید بدانید که اقدام برای دریافت خدمات مشاوره، بسیار مؤثر و مفید خواهد بود. اگر شما جزو آن دسته افرادی هستید که سعی در پوشاندن مشکل خود دارید، در اولین گام باید بدانید که این مساله را به عنوان بیماری بپذیرید.

 

چه کارهایی می توانیم برای خود انجام دهیم؟

۱. با واقعیت مواجه شوید: بهتر است سعی کنید نسبت به تمام رویدادها یا شرایطی که دید منفی و تهدید کننده ای دارید، خوشبین گشته و باورهای شناختی خود را تغییر دهید. برای حصول به این مرحله، هرگاه احساس تهدید کردید از خودتان بپرسید: چه شواهدی برای وجود خطر در این رابطه وجود دارد؟ چه دلایل منطقی داری که ارتباطات اجتماعی همسرت دچار مشکل است؟ به چه دلیل تلفن همراه همسرت را دائما ًچک می کنی؟ آیا واقعاً این رفتار من، وضعیت را خراب تر نمی کند؟

۲. از گفتگوهای درونی (ذهنی) مثبت استفاده کنید: زمانی که این احساس در وجود شما شروع می شود، به خاطر آورید که همسرتان شما را دوست دارد و به عنوان یک زن ایرانی و مسلمان بیشترین احترام و اهمیت را به رابطه خانوادگی و زناشویی می دهد. با خودتان مرور کنید که فرد دوست داشتنی هستید و هیچ دلیلی برای توجه کردن به این افکار ندارید.

۳. از همسر خود کسب اطمینان کنید: یکی از بهترین روش هایی که می تواند برای درمان این مشکل به شما کمک کند، این است که از همسرتان کسب اطمینان کنید. مطمئن شوید که بیش از حد بهانه جویی و عیب جویی از همسرتان نکرده و او را تحت فشار قرار نمی دهید. در غیر اینصورت برای حل این مشکل از او نیز کمک بگیرید.

 

 زندگی با همسری که دچار حسادت جنسی است

 زندگی کردن با همسری که گاه ممکن است شما را از حقوق اولیه انسانی تان (مانند تماس تلفنی با اقوام و آشنایان، بیرون رفتن به تنهایی و خرید کردن و...) محروم کند، بسیارسخت و عذاب آور است. در ادامه توصیه هایی به همسران این دسته از افراد ارائه می گردد:

۱. این مشکل را از منظری دیگر مشاهده کنید

به خاطر داشته باشید که حسادت جنسی یک نشانه عشق و علاقه همسرتان به شماست. اگر همسرتان به رابطه با شما اهمیتی نمی داد، هیچگاه این مشکلات ایجاد نمی شد. به جای اینکه در مقابل بیماری همسرتان واکنش دفاعی نشان دهید سعی کنید او را درک کرده و از او حمایت کنید.

۲. مراقب رفتارهای خود باشید

اگر مشاهده می کنید که همسرتان نسبت به برخی از رفتارها (مانند صحبت کردن با مردان یا زنان غریبه، صحبت های تلفنی با همکاران جنس مخالف در منزل، بیرون رفتن از منزل به تنهایی (البته برای خانم ها)  و...حساسیت های ویژه ای دارد، قبل از اینکه مشکلاتتان بیشتر شود، از بروز این رفتارها خودداری کنید.

۳. به همسرتان اطمینان دهید

در هر فرصتی که بدست می آورید به همسرتان عنوان کنید که چقدر او را دوست دارید و چرا او را برای زندگی مشترک انتخاب کرده اید؟ استفاده منظم از این روش و اطمینان دهی دائم به همسر، و همچنین صحبت کردن در مورد آینده خوبی که در انتظار زندگی مشترکتان خواهد بود، همگی باعث بهبود رابطه شما با همسرتان می شود.

۴. کمکهای تخصصی بیشتر

به طور قطع حساسیت زناشویی و توجه دائم زوجین نسبت به یکدیگر امری طبیعی است و باعث با طراوات نگهداشتن ارتباطات زناشویی میان زوجین می گردد. اما زمانیکه این مساله از حد طبیعی خود خارج می گردد، باعث صدمات جدی به ارتباطات زناشویی می شود. اگر یادداشت اخیر را مطالعه کرده و راهبردهای آن را به کار بردید، اما ملاحظه کردید که هنوز زندگی زناشویی تان دچار مشکلات بسیاری است، توصیه می شود که حتماً از کمک های تخصصی مشاوران بهره گیرید.

شایع ترین دلایل بی علاقگی زنان به رابطه زناشویی

۱. مصرف قرص‌‌های خوراکی ضدبارداری: برخی از زنان با مصرف قرص‌های ضدبارداری خوراکی دچار کاهش میل جنسی می‌شوند. البته این قضیه درباره همه زنان صادق نیست. برعکس در گروهی از زنان به خاطر رفع نگرانی از بارداری ناخواسته میل جنسی افزایش هم پیدا می‌کند. در صورتی که زن وشوهر از این تاثیر کاهنده میل جنسی قرص‌های ضدبارداری در برخی از موارد آگاه نباشند، ممکن است این موضوع به تعارض و اختلاف آن دو بینجامد و این اختلاف هم بیشتر رابطه زناشویی آنها را مختل کند.

یکی از سازوکارهایی که قرص‌های ضدبارداری ممکن است از طریق آن بر میل جنسی اثر بگذارند، افزایش دادن میزان «گلوبولین متصل‌شونده به هورمون جنسی» (SHBG) است. SHBG یک ماده پروتئینی است که به تستوسترون در بدن زنان متصل می‌شود؛ در نتیجه میزان تستوسترون آزاد در خون آنها کاهش می‌یابد. توجه داشته باشید که هورمون تستوسترون - هورمونی که میل جنسی مردان را هم ایجاد می‌کند- در ایجاد میل جنسی زنان هم دخیل است. هر چه میزان تستوسترون «آزاد» در خون زن کاهش یابد، میل جنسی او نیز کاهش می‌یابد. در این موارد باید از سایر روش‌های ضدبارداری غیرهورمونی استفاده کنید.
 
۲. مصرف داروهای ضدافسردگی: مصرف این داروها نیز یکی از علل شایع کاهش میل جنسی در زنان است. البته خود افسردگی هم باعث کاهش میل جنسی می‌شود. در این موارد باید از یک متخصص کمک بگیرید تا هم افسردگی‌تان درمان شود و هم دارویی برایتان انتخاب شود که کمترین اثر جانبی از لحاظ جنسی را داشته باشد. برخی از زنانی که قرص‌های ضدافسردگی از گروه مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) مانند فلوکستین، فلووکسامین، سرترالین یا پاروکستین مصرف می‌کنند، ممکن است دچار کاهش علاقه به فعالیت جنسی شوند. همچنین ممکن است توانایی آن ها برای رسیدن به حالت برانگیختگی یا اوج لذت جنسی (اُرگاسم) هم مختل شود. تا به حال راه حل ایده آلی برای حل این مشکل به دست نیامده است. ممکن است تغییر دوز دارو یا داروهای «تعطیلات دارویی» (کاهش و قطع متناوب دارو) این مشکل را حل کند.

برخی از پزشکان داروهایی مانند ویاگرا را که برای ناتوانی جنسی مردان ساخته شده است، برای این زنان تجویز می‌کنند اما به دلایلی که کاملا درک نشده است، این دارو در برخی از زنان اثر می‌کند، و در برخی دیگر نه. ممکن است پزشک داروی ضدافسردگی از نوع سروتونینی را با سایر داروهای ضدافسردگی که آثار جانبی جنسی کمتری دارند، مانند بوپروپیون، میترازاپین، نفازودون، ربوکستین و غیره تعویض کند.

۳. شیردهی: شیردهی از پستان ( به خصوص اگر با کم‌خوابی همراه باشد) در گروهی از زنان باعث کاهش میل جنسی می‌شود. علت این وضعیت تولید هورمون پرولاکتین در بدن زنان است که تولید شیر در پستان را باعث می‌‌شود. پرولاکتین باعث کاهش میل جنسی هم می‌شود. حال اگر زنی بخواهد یک دوره کامل دوساله به بچه‌اش شیر بدهد، ممکن است در برخی موارد روابط زناشویی با همسرش دچار مشکل شود.
البته توجه داشته باشید این یک مشکل همگانی نیست و تنها در گروهی از زنان رخ می‌دهد. در بسیاری از موارد پس از چند ماه شیردهی از پستان میل جنسی زن دوباره افزایش می‌یابد، در غیر این صورت باید پرولاکتین خون اندازه‌گیری شود. پزشک بر اساس نتایج آزمایش، اگر میزان پرولاکتین خون زن خیلی بالا باشد، ممکن است از داروهای ضدپرولاکتینی مانند کابرگولین استفاده کند. البته شیوه عاقلانه این است که ابتدا روابط کلی زن و شوهر مورد بررسی قرار گیرد تا معلوم شود آیا کاهش میل جنسی زن تحت تاثیر اختلافات آن ها هست یا نه.
 
۴. کم‌خوابی: کم خوابی ممکن است یک علت کاهش میل جنسی باشد. خستگی بیش از حد زن ممکن است مانع رابطه جنسی او با همسرش شود. شایع‌ترین علت کم‌خوابی در زنان گرفتاری ناشی از رسیدن به بچه‌ها است. زنی که نوزادی دارد که هر سه تا چهار ساعت باید به او شیر دهد یا کودکی دارد که به سادگی به خواب نمی‌رود و خواباندن او مشکل است، با کابوس‌های شبانه بیدار می‌شود، با فشار زیادی مواجه است و از آنجایی که زنان هنوز هم بیشترین سهم را در مراقبت از کودکان دارند، این مشکلات شبانه ممکن است باعث شود الگوی خواب آن ها مختل شود.
در برخی از زنان دیگر مشکلات در رابطه با همسر باعث بیخوابی می‌شود؛ این زنان ممکن است از خوابیدن کنار شوهرشان احساس ناراحتی کنند و برای خوابیدن به کاناپه پناه ببرند. ممکن است دلایل محیطی مانند صدای وسایل نقلیه شهری، حیوانات خانگی و همسایه‌ها، خیابان‌های شلوغ مجاور یا سرو صدای همسایگان باعث به هم خوردن خواب زنان شود. گرچه در اوایل ازدواج این بیخوابی‌ها ممکن است به فعالیت جنسی بیشتر هم بینجامد اما با گذر از این دوره شکوفایی اولیه، خواب اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. خواب آلودگی هریک از زوجین رابطه جنسی آن ها را دچار اشکال می‌کند. کمک شوهر به زن برای کاهش خستگی او در این موارد اهمیت دارد.
 
۵. استرس: فشارهای شغلی، مشکلات مالی، استرس‌های تحصیلی، خانواده‌های گسترده که در آن ها زن باید از سایر نزدیکان هم مراقبت کند و سایر موضوعات مهم در زندگی ممکن است باعث ایجاد استرس در زن و کاهش میل جنسی او شود.
زنانی که مشکلات تنش‌زای زیادی بر سرشان ریخته است، ممکن است حتی نتوانند رابطه جنسی را آغاز کنند، حتی لمس هم ممکن است برایشان آزارنده باشد. حال اگر استرس ناشی از اختلافات با خود شوهر باشد، وضع بدتر هم می‌شود. برخی از شوهران ممکن است فکر کنند رابطه جنسی در چنین وضعیتی به رفع استرس همسرشان کمک می‌کند؛ برداشتی که درست نیست. وقتی استرس وجود دارد، بهترین گزینه صحبت کردن با همسر است. برای بسیاری از زنان صرف بیان استرس‌های روزانه‌شان باعث آسودگی‌شان می‌شود. پس از آرامش یافتن زن است که ممکن است فعالیت جنسی برایش قابل‌قبول باشد.
 
۶. اختلاف با همسر: در برخی از زنان اختلاف ها و نارضایتی در رابطه با شوهر ممکن است روابط جنسی آن ها را تحت تاثیر قرار دهد. در بسیاری از موارد کاهش میل جنسی نسبت به همسر رخ می‌دهد، گاهی هم مرد در رابطه جنسی فقط همسرش را به عنوان یک شیء در نظر می‌گیرد و رابطه عاطفی عمیق با او برقرار نمی کند. در این موارد خشمی که زن به علت نارضایتی از همسرش احساس می‌کند، با احساسات شهوانی در آمیخته می‌شود. راه حل در این موارد مراجعه به یک درمانگر جنسی است تا به بررسی روابط زوجین بپردازد و شیوه‌هایی برای بهبود زندگی جنسی آنها توصیه کند.
 
۷. کاهش میزان تستوسترون آزاد: همانطور که قبلا گفتیم کاهش میزان تستوسترون آزاد در خون در زنان نیز مانند مردان باعث کاهش میل جنسی می‌شود. تستوسترون کل (میزانی که به طور معمول در آزمایش‌ها سنجیده می شود) به ما می گوید که در مجموع چقدر تستوسترون در جریان خون وجود دارد. اما بخشی از این تستوسترون به مولکول‌هایی درون خون مانند «گلوبولین اتصالی هورمون جنسی» (SHBG) متصل هستند. هنگامی که تستوسترون به این مولکول‌ها متصل می شود، آثار فیزیولوژیک خود را از جمله در مورد میل جنسی اعمال نمی‌کند و تستوسترون آزاد است که آثار مربوط به این هورمون را ایجاد می‌کند.
 در صورت پایین بودن میزان تسستوسترون آزاد، مکمل تجویز می‌شود. در حال حاضر بهترین راه موجود استفاده از فروارده‌های پوستی (ترانس‌درمال) است. ژل‌های تستوسترون معمولا با دوزی در حد یک دهم دوز مردانه یک نقطه شروع خوب است که معمولا روی پوست باسن یا پشت ساق استعمال می شود. برچسب‌های پوستی حاوی تستوسترون هم در بازار وجود دارند. البته باید توجه داشت که صرف تجویز مکمل تستوسترون همه مشکلات جنسی یک زن را حل نمی‌کند، و باید به سایر ابعاد این مساله که در این ۱۰ مورد به آنها اشاره کردیم، هم پرداخت.
 
۸. میزان بالای SHBG: زنی که میزان «گلوبولین اتصالی هورمون جنسی» (SHBG) بالایی دارد ممکن است دچار کمبود میل جنسی شود؛ در این حالت میزان تستوسترون آزاد در دسترس در خون کاهش می‌یاید.
شمار زیادی از پژوهشگران جنسی استفاده از قرص‌های ضدبارداری خوراکی را به عنوان یک عامل شایع افزایش SHBG در نظر می‌گیرند. در این صورت استفاده از سایر روش‌های ضدبارداری غیرهورمونی ممکن است مشکل را حل کند.
 
۹. ترس از صمیمت:  ناتوانی در رسیدن به حدی از صمیمیت که برای رابطه جنسی و حفظ این روابط ضروری است، یک دلیل بسیار شایع برای کاهش میل جنسی از جمله در زنان است.
 
۱۰. تصویر ذهنی نامناسب از بدن: زنانی که تصور ذهنی شان این است که بدن‌شان از چشم همسر‌شان یا خودشان غیرجذاب است، ممکن است به این علت دچار کاهش میل جنسی شوند. در مجموع برای حل این ۱۰ مشکل شایع، برخی از موارد را می‌توان با مطالعه و کسب اطلاعات، تامل در نفس و اندیشیدن به خود، و برقراری ارتباط با همسر حل کرد. در برخی از موارد دیگر هم نیاز به کمک تخصصی به وسیله پزشک، متخصص آزمایشگاهی و درمانگر جنسی وجود دارد.

تاثیر مخدرها روی روابط جنسی

امروزه مصرف مواد مخدر و مواد روانگردان بلای جان بسیاری از جوامع شده است. این مواد روز به روز مرزها را در می نوردند و انسانها و به تبع آن جوامع مختلف را در کام مرگ خود می کشند. در بسیاری از موارد شنیده و دیده می شود، که افرادی برای غلبه بر مشکلات عملکرد جنسی خود روی به این مواد می آورند، غافل از اینکه با گذشت زمان نه تنها این مواد، حلال مشکلات آن ها نخواهد بود، بلکه فرد آن چیزی را که از قیل داشته است را نیز از دست خواهد داد.

الکل: الکل بعلت خاصیت تسکینی که دارد، کلاً تمایلات جنسی در فرد را از بین می برد. با ادامه مصرف الکل مرد متوجه می شود که روز به روز توانائی جنسی و انزال وی کاهش می یابد و این کاهش وابسته به دوز است، یعنی هر قدر میزان مصرف الکل بیشتر باشد، میزان این کاهش نیز بیشتر خواهد بود. بررسی ها نشان داده اند که افرادی که بصورت مزمن الکل مصرف می کنند ۵۴ درصد دچار اختلال در نعوظ و ۲۵ درصد دچار اختلال در انزال می شوند. در مردانی که وابسته به الکل می شوند در حدود ۵۰ درصد آنها، میل جنسی بشدت کاهش می یابد.

مصرف طولانی مدت الکل در مردان سبب افزایش استروژن (هورمون زنانه) در خون می شود. علت اصلی عوارض زیان بار الکل در عملکرد جنسی، اثر سوء آن بر روی بیضه ها و مغز می باشد. الکل سبب تشدید بیماری هائی می شود که بخودی خود می توانند ایجاد اختلالات جنسی نمایند، مثل دیابت، بیماری های قلبی و بیماری های کبدی.

در مردان الکلی بیضه ها تا حدودی تحلیل رفته و در ۷۰ درصد موارد سبب تغییراتی در اسپرم ها و مشکلات باروری می گردد. علت تحلیل رفتن بیضه ها یکی اثر سمی مستقیم روی بیضه ها است و دیگری کاهش میزان “روی Zinc ” خون می باشد.  در ۳۰ درصد مردان الکلی تعداد اسپرم ها کاهش می یابند. علاوه بر موارد فوق، گاهاً مصرف الکل همراه با عوارض سوء اجتماعی نیز است. چون الکل مهار فکری و اخلاقی را در فرد از بین می برد، این افراد بیشتر مرتکب جنایات جنسی مثل سوء استفادة جنسی از کودکان و تجاوز به عنف می شوند.


نیکوتین: نیکوتین یکی از موادی است که بطور وسیع در سرتاسر دنیا سوء استفاده می شود. در هر دقیقه ۱۰ میلیون نخ سیگار در دنیا بفروش می رود. علاوه از عوارض زیانبار بسیاری که نیکوتین دارد، شناخته شده ترین ماده روانگردان مسبب اختلالات جنسی می باشد. علت آن این است که نیکوتین یک ماده منقبض کننده عروقی قوی (در نتیجه مانع جریان خون کافی به عضو می شود) و یک ماده ایجاد کننده تصلب شرائین (در نتیجه جریان خون به عضو کاهش می یابد) می باشد. علاوه بر آن نیکوتین سبب نشت وریدی در آلت تناسلی مرد می گردد، که روی هم رفته تمامی موارد فوق دست به دست هم داده و سبب ایجاد اختلال نعوظ در مرد می شوند.

میزان ناتوانی جنسی در مردان سیگاری دو برابر مردان هم سنشان می باشد. حدود ۷۰ درصد مردان مبتلا به اختلال نعوظ سیگار کش قهار هستند. نیکوتین علاوه بر عوارض سمی بر روی عروق، خود بافت آلت تناسلی و آعصاب آن را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. علاوه بر اثرات سوء بر روی عملکرد جنسی، دارای اثرات زیان بار بر روی اسپرم ها نیز می باشد. نیکوتین سبب کاهش تعداد اسپرم ها، سبب کاهش حرکت اسپرم ها و سبب کاهش تعداد اسپرم های با شکل طبیعی می شود.


کافئین: چون مصرف کافئین همگانی است، بندرت توجه مردم و مجامع علمی را به عنوان یک ماده روانگردان بخود جلب می کند. منبع اصلی کافئین، قهوه است، ولی این ماده بصورت قرص هائی حاوی مقادیر متفاوت از آن نیز ساخته شده است که مورد سوء استفاده قرار می گیرد. کافئین موجود در قهوه مقدار اندکی سبب تحریک مغز شده و دارای خاصیت ادرار آوری است. مصرف مقادیر زیادی از این ماده به شکل قرص موجب اختلال در نعوظ می گردد. کافئین موجب انقباض عروق مغز شده و میزان جریان خون به مغز را کاهش می دهد. همین اتفاق ممکن است در سایر اعضاء بدن نیز حادث شود. توصیه می شود که میزان مصرف کافئین بیش از ۳۰۰-۲۰۰ میلی گرم در روز که معدل سه فنجان قهوه می باشد، نباشد.


ماری جوانا: برای قرن ها از ماری جوانا به عنوان تقویت کننده قوای جنسی نام برده شده است. افرادی که بصورت حاد از آن استفاده می کنند در ابتدا یک بهبودی در عملکرد جنسی خود مشاهده می کنند. ماده اصلی مار جوانا کانابیس می باشد، که اثرات سمی بر روی عملکرد جنسی دارد. با ادامه مصرف ماری جوانا، اثرات سمی کانابیس ظاهر شده و عملکرد جنسی فرد بشدت مختل می شود. با ادامة مصرف، رفته رفته هورمون تستوسترون (هورمون مردانه) کاهش یافته و عوارض آن گریبانگیر فرد می شود.


کوکائین: کوکائین در مصرف کنندگان آن ایجاد یک سرخوشی می کند. شصت درصد مردانی که کوکائین و الکل مصرف می کنند دچار اختلال جنسی می شوند. از هر ۱۰ نفر که بصورت طولانی مدت کوکائین مصرف می کنند، در ۷ نفر آن ها پرولاکتین خون بالا رفته (افزایش پرولاکتین خون در مردان دارای اثرات سوء بر روی عملکرد جنسی می باشد) و میل جنسی بشدت کاهش می یابد. با افزایش دوز مصرف کوکائین، فرد دچار لرزش، بیقراری و استفراغ شده و عملکرد جنسی خود را از دست می دهد.

سوالات رایج پیرامون خودارضایی

1. در استمناء از بدن منی خارج می شود، در سکس با جنس مخالف هم  منی خارج می شود، پس چرا می گویند خودارضایی ضرر دارد؟

این یکی از سؤالات بسیار رایج است و بعضی با همین استدلال خود را قانع می کنند که استمناء یا همان خود ارضایی هیچ ضرری ندارد و درست مثل سکس با جنس مخالف است. در پاسخ به این سؤال باید گفت در سکس با جنس مخالف به دلیل وجود تماس بدنی، مغز و قوای عصبی محیطی مجازی به وجود نمی آورند (یعنی فرد بر خلاف زمان خودارضایی خود را در محیط دیگری احساس نمی کند چون هر چه را که نیاز دارد پیش رویش هست). با توجه به این پزشکان حساب کرده اند انرژی ای که فرد در یک بار استمناء مصرف می کند 30 برابر انرژی ای است که در یک بار سکس مصرف می کند. برای درک بهتر می توان این مثال را مطرح کرد که اگر یک نفر 3 بار در هفته خودارضایی کند، درست مانند این است که 90 بار سکس داشته یا به بیان دیگر اگر کسی یک بار استمناء کند معادل این است که نیم ساعت به طور مداوم از بینی اش خون بیاید. بنابراین خودارضایی با سکس طبیعی بسیار فاصله دارد.



۲. آیا آمدن منی در خواب و دیدن خواب جنسی طبیعی است؟ آیا ضرری هم دارد؟

دیدن خواب جنسی و خارج شدن منی، نه تنها هیچ ضرری ندارد بلکه بسیار خوب هم هست زیرا هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی موجب تخلیه شما می شود؛  حتی اگر کسی دو سه بار در طول هفته جنب شود (انزال در خواب) بازهم این اتفاق می تواند کاملاً طبیعی و بدون ضرر باشد، البته باید به این نکته توجه داشت کسانی که بیش از حد در طول روز به سکس فکر می کنند، دفعات دیدن خواب جنسی و جنب شدن آنها از حد عرف خارج شده و این تا حدودی مضر است.


۳. آیا خود ارضایی برای دختران هم ضرر دارد؟

خود ارضایی برای دختران (استشها) نیز بسیار مضر است و اکثر عوارض روحی روانی گفته شده در مورد پسران، در دختران نیز صادق است. از مهمترین عوارض جسمانی ناشی از خودارضایی در دختران می توان به آسیب رسیدن به پرده ی بکارت، ضعیف شدن قوای جنسی، احساس درد در هنگام قاعدگی و بی نظمی آن، اختلال در رشد سیستم عصبی مغز، خستگی، از دست دادن انرژی و سرزندگی و طراوت دخترانه، کاهش قدرت حافظه، عدم تمایل به جنس مخالف، ناباروری (البته در شرایط حاد) همچنین رو به افول قرار گرفتن زیبایی و برق چشمان و کاهش توانایی جذب جنس مخالف اشاره کرد.(البته باید به این نکته توجه داشت که خود ارضایی در صورتی می تواند باعث پاره شدن پرده ی بکارت شود که همراه با اعمال فشار و تحریک شدید آلت تناسلی باشد وگرنه خود ارضایی بدون اعمال فشار و تحریک شدید، علی رغم وجود عوارض بسیار زیاد دیگر و احتمال آسیب رسیدن به پرده ی بکارت، باعث پاره شدن پرده ی بکارت نمی شود).


۴. آیا دارویی  برای ترک خودارضایی وجود دارد؟

تا به حال به طور خاص دارویی برای ترک استمناء درست نشده ولی موادی هستند که انسان را از نظر جنسی ضعیف می کنند. این مواد عموماً عوارض جبران ناپذیری مانند ناباروری بعد از ازدواج (عقیم شدن)، تخریب سلول های مغزی و ... دارند.


۵. اگر با انجام راه های گفته شده در ترک استمناء موفق به ترک آن نشدیم، چه کنیم؟

در این صورت سریعاً به یک روانپزشک مراجعه کنید تا با متدهای جدید پزشکی و روش های درمانی خاص به شما کمک کند.



۶. اگر نتوانیم خود را کنترل کنیم و مجبور شویم خودارضایی کنیم، بهتر است چگونه این عمل را انجام دهیم؟

اگر به دلایلی مجبور شدید خودارضایی کنید، نشسته و با استفاده از مواد چرب کننده این عمل را انجام دهید و بعد از استمناء حتماً ادرار کنید و اجازه دهید منی به صورت کامل خارج شود. البته گمان نکنید با این کارها استمناء دیگر ضرر ندارد؛ این عمل هم تمام مشکلات جسمی و روحی روانی گفته شده را دارد فقط در لحظه ی استمناء به بدن فشار کمتری می آید.


۷. آیا انجام کارهای عبادی، در راه ترک استمناء فایده ای هم دارد؟

تجربه نشان داده کارهایی نظیر خواندن نماز، مطالعه ی کتب مقدس از جمله قرآن، قرار دادن خود در محیط های معنوی و روحانی، یاد کردن خدای بزرگ و کمک خواستن از او بسیار بسیار مفید و اثر بخش می باشد.


۸. چرا بعضی ها سه، چهار سال است که استمناء می کنند ولی این عوارض و مشکلاتی را که می گویید در آن ها وجود ندارد، آیا نمی توان به این نتیجه رسید که استمناء ضرر ندارد؟

بله، احتمال دارد افرادی خوش بنیه بوده و حتی بعد از پنج یا شش سال خودارضایی هم هیچ یک از عوارض استمناء را در خود نبینند، ولی مطمئن باشید در صورت افراط در این کار، بالاخره زمانی فرا خواهد رسید که پیوسته سرشان درد می گیرد، دستانشان می لرزد، چشمانشان تار می بیند، گوششان وزوز می کند، بیضه هایشان کوچک می شود، بی حوصله و گوشه گیر می شوند و بعد از ازدواج هم نمی توانند آن طور که باید و شاید همسرشان را از نظر جنسی ارضاء کنند.

 سیگار کشیدن بسیار مضراست و درباره ی عوارض آن بارها و بارها در رسانه ها به طرق مختلف مطالبی منتشر شده، ولی کسانی که سیگار می کشد به راحتی تا ده، پانزده سال به طور مشخص هیچ یک از آن عوارض را در خود نمی بیند، آیا می توان به این نتیجه رسید که سیگار کشیدن ضرر ندارد؟!


۹. آیا عوارض جسمانی و روانی استمناء بعد از ترک آن از بین می روند؟

اگرچه نمی توان به این سوال پاسخ مطلق داد و باید نوع عوارض و شرایط و مرحله ای که بیمار مبتلا به استمناء در آن قرار دارد را مد نظر داشت ولی قاعده ی کلی آن است که عوارضی مانند لرزش دست، وزوز گوش، کمردرد، دیدن نقاط سیاه در حوزه ی دید، سردرد های مزمن،خواب آشفته، بی حوصلگی، استرس و افسردگی به مرور زمان از بین می روند و بدن به حالت طبیعی خود باز می گردد و فرد از نظر روانی احساس شادابی می کند ولی نمی توان انتظار داشت مثلاً شماره ی چشم کسی که به علت استمنای زیاد چند نمره بالا رفته به حالت طبیعی برگردد یا اندازه ی بیضه ی کسی که در اثر افراط در استمناء خیلی خیلی از اندازه ی طبیعی کوچک تر شده (مثلاً نصف یک بند انگشت) به اندازه ی اولیه و مناسب  بازگردد.

اکثر افرادی که با کارهایی نظیر دور کردن منابع تحریک کننده ی جنسی و تقویت اراده توانستند استمناء را کنار بگذارند، شاهد آن بوده اند عوارض جسمانی و روانی  ناشی از استمناء به مرور زمان ازبین رفته و بدن مجدداً سرزندگی و طراوت قبلی خود را به دست آورده است.


۱۰. تا به حال چند بار تصمیم به ترک استمناء گرفتم ولی هر بار موفق نشدم و الآن شدیداً احساس نا امیدی می کنم و به خاطر اراده ی ضعیفم از خودم متنفر شده ام، می گویید چه کنم؟

دوستان خوب من، ترک استمناء کار سهل و ساده ا ی نیست، اتفاقاً برعکس، کار بسیار سختی نیز می باشد! شما دارید با قوی ترین و سرکش ترین نیروی غریزی یعنی نیروی شهوت آن هم در شرایطی که این همه عوامل تحریک کننده ی جنسی وجود دارد مبارزه می کنید، بنابراین احتمال دارد شما چند بار تصمیم به ترک استمناء بگیرید ولی موفق نشوید اما نباید احساس ناامیدی کنید و با خود بگویید "من اراده ای ضعیف دارم وهیچ وقت نمی توانم خودارضایی را کنار بگذارم!"، این خیلی غیر طبیعی نیست که شما چند باری در راه ترک استمناء شکست بخورید ولی نباید امیدتان را از دست بدهید و مایوس شوید و خودتان روی خودتان تاثیر منفی بگذارید به خودتان تلقین کنید فردی بی اراده هستید.

باید هر بار قاطعانه تصمیم بگیرید که دیگر استمناء نکنید و این را مد نظر داشته باشید که خیلی ها قبل از شما بودند که چند باری در راه ترک استمناء شکست خوردند ولی بالاخره توانستد با دوری کردن از منابع تحریک کننده و تقویت اراده، استمناء را کنار بگذارند.

مشکلات جنسی در خانم ها

بر خلاف اختلالات جنسی در مردان که تا حدودی در رسانه‌ها به آن پرداخته می شود، تقریباً در مورد مشکلات زناشوئی در خانم ها سکوت کامل حکمفرما است.
در بسیاری از موارد نه بیمار و نه پزشک جرأت صحبت کردن در این مورد را ندارند و اگر پس از تحمل فشارهای روحی و روانی زیاد، فردی خواست مشکل خود را بیان کند و یا اگر پزشک خواست در مورد وجود یک همچون مشکلی سئوال نماید، باید دنبال کلمات مناسب بگردند که در بسیاری از موارد نیز یافت نمی شود.
 این موضوع در مورد نوشتن مطلب علمی در مورد اختلالات جنسی نیز صدق می کند. درصد قابل توجهی از خانم ها در طول زندگی زناشوئی خود ارضاء جنسی (ارگاسم) را تجربه نمی کنند. درصد قابل توجهی از مردان نمی دانند که زنان نیز مثل مردان باید به ارضاء جنسی برسند. درصدی از مردان نیز که از وجود ارضاء جنسی در خانم ها مطلع هستند، اصولاً حقی برای خانم ها قائل نمی شوند. از آن طرف درصد قابل توجهی از مردان از آناتومی و فیزیولوژی جنسی نه تنها در خانم ها بلکه در خودشان نیز تقریباً هیچگونه اطلاعی ندارند و این سبب ایجاد مشکلات عدیده در زندگی زناشوئی می شود.
 علاوه از آن درصد قابل توجهی از خانم ها حتی در میان تحصیل کرده‌ها، اطلاعات کافی در مورد آناتومی و فیزیولوژی بدن خود ندارند. کم نیستند زوج هائی که اگر بررسی شوند، مشخص می شود که در روابط زناشوئی مشکلات عدیده دارند ولی فکر می کنند که یک مسئله طبیعی است و سال ها با آن کنار می آیند. برای یک رابطه زناشوئی طبیعی و موفق، داشتن اطلاعات علمی حداقلی در مورد فیزیولوژی روابط جنسی و باروری و احترام به حقوق طرفین، الزامی است. این اطلاعات بایستی به زبان مناسب هر گروه از مردم، در اختیار آن ها گذاشته شود.
 افراد بی اطلاع یا هیچوقت دنبال افزودن به آگاهی های خود نخواهند بود و یا اینکه اگر بخواهند آگاهی های خود را افزایش دهند، ممکن است این اطلاعات را از مبادی بی اعتبار و گاهاً گمراه کننده کسب نمایند. بنابراین، اگر ما نمی توانیم اکثر مردم را در مورد روابط زناشوئی سالم آموزش دهیم، می بایست حداقل منابعی را که اطلاعات فوق در دسترس عموم باشد، فراهم نمائیم. در مورد فیزیولوژی روابط جنسی و باروری تفاوت های عمده بین مردان و زنان وجود دارند که به اختصار در زیر توضیح داده می شوند:


1. اولین مرحله در یک رابطه زناشویی موفق، برانگیختگی است. این برانگیختگی در مردان به سهولت و توسط موارد متعددی ایجاد می شود. ولی آن در خانم ها بسیار پیچیده است. حالت برانگیختگی در خانم ها براحتی ایجاد نمی شود. بر خلاف آقایان، جهت برانگیختگی در خانم ها یک رابطه عاطفی خوب با شوهر لازم است. بدون وجود این رابطه عاطفی، برانگیختگی در خانم ها یا هیچوقت ایجاد نمی شود، یا اگر ایجاد شود به ارضاء جنسی منتهی نمی شود و یا اینکه زود از بین می رود.

2. مدت زمان رسیدن به ارضاء جنسی و ملزومات آن در خانم ها و آقایان کاملاً متفاوت است. معمولاٌ مردان گاهاً در عرض چند ثانیه و یا معمولاً در عرض حداکثر چند دقیقه به ارضاء جنسی (انزال) می رسند، ولی بر عکس خانم ها جهت رسیدن به ارضاء جنسی (ارگاسم) مدت زمان طولانی تر و معمولاً 10 دقیقه و یا بیشتر زمان نیاز دارند. ولی بر خلاف آقایان تنها زمان کافی برای رسیدن به ارگاسم در خانم ها کفایت نمی کند و در رسیدن به ارگاسم، موارد دیگری لازم و ملزوم یکدیگر هستند. یعنی اگر تمامی موارد لازم فراهم باشند، یک خانم جهت رسیدن به ارضاء جنسی معمولاً حدود 20 دقیقه زمان لازم دارد، که این زمان می تواند در افراد مختلف متغیر باشد.

3. موضوع مهم، دوره تحریک ناپذیری است. مردان پس از انزال، بلافاصله نمی توانند رابطه مجدد برقرار کنند و یک مدت زمان لازم است که مرد مجدداً توانائی برقراری رابطه را پیدا کند و این مدت زمان بسته به سن مرد از چند دقیقه تا چند ساعت و حتی روز متغیر است. این مدت زمان را که مرد قابل تحریک نمی باشد، "زمان تحریک ناپذیری" می گویند. ولی خانم ها فاقد این "زمان تحریک ناپذیری" هستند و در یک بار رابطه زناشوئی می توانند حتی چند بار به ارضاء جنسی برسند.

4. با افزایش سن پدیده ای در خانم ها اتفاق می افتد که در اصطلاح به آن "یائسگی" می گویند که بعلت قطع شدن هورمون های تخمدان، تغییرات عمده در دستگاه تناسلی و بدن خانم ها اتفاق می افتد. لازم به ذکر است که این تغییرات دلیل از بین رفتن تمایلات و توانائی خانم ها نیست، بلکه یک فرایند طبیعی زندگی است، که راه برخورد مخصوص به خود را دارد. ایجاد یائسگی در مردان الزامی نیست، ولی در حدود 70 درصد از مردان نیز با بالا رفتن سن، از میزان هورمون های مردانه کاسته می شود که به آن "یائسگی" مردانه می گویند.

5. برخلاف مردان که دستگاه تناسلی آنها تا آخر عمر بدون تغییر باقی می ماند، دستگاه تناسلی خانم ها در طول زندگی ممکن است دچار تغییرات عمده شود. قطع هورمون ها در زمان یائسگی، اختلالات آناتومیک مادرزادی و زایمان های مشکل و متعدد، ممکن است سبب تغییرات زیاد در دستگاه تناسلی شوند.

کلاً اختلالت جنسی در خانم ها را به 6 دسته بزرگ می کنند که هر کدام راه های تشخیص و درمان جداگانه ای دارند. این 6 گروه عبارتند از:

1. اختلال در میل جنسی


2. اختلال در برانگیختگی

3. اختلال در رسیدن به ارگاسم

4. اختلال درد

5. اختلال در ترشحات

6. اختلال در رضایتمندی


خوشبختانه امروزه با پیشرفت علم پزشکی و تکنولوژی بسیاری از مشکلات جنسی و تغییرات مرضی و آناتومیک دستگاه تناسلی در خانم ها با روش های مختلف از جمله جراحی قابل درمان هستند. هر قدر دانش زوج های ما در این مورد بالا رود، روابط زناشوئی بهتر می شود، اختلافات خانوادگی کمتر می شود، از آمار طلاق کاسته می شود و از سوءاستفاده افراد سودجو و تبلیغات ماهواره‌ای کاسته می شود.

رابطه ی خودارضایی و زود انزالی

هنوز با تمام پیشرفت های مهم در علم روانشناسی سکس و روش های شناختی و ارزیابی لذت جنسی هنوز واقعا پاسخ صریح، علمی و قابل استنادی به سوال فوق داده نشده است. بر اساس نظرات متخصصین امر در یک رابطه جنسی علاوه بر درگیر بودن اعضای مادی و جوارح، قسمت روحی و عصبی بسیار درگیر می باشد. در خودارضایی معمولا علاوه بر تماس آلت و نقاط جنسی، بخش روانی قضیه شامل رویا، تصویرسازی، تجسم و ... هم دخیل است که در یک رابطه جنسی با شریک جنسی بعد از مدتی ممکن است این تصویرسازی و تجسم سازی از بین برود. مثلا معمولا شخص خودارضا، یک زن زیبا یا خوش اندام را تجسم می نماید و یا تصاویر نواحی جنسی و تحریک کننده ای از او را مجسم می کند تا در خود ارضایی به حداکثر لذت برسد، اما در یک رابطه معمولی این تصویر سازی بعلت کثرت مشاهده عادی می گردد و این مجسم سازی تا حدی از بین می رود و زودانزالی دست می دهد. علاوه بر این معمولا شخص خود ارضا چون شریک جنسی ندارد تا او را هم راضی کند سعی می کند تا هر چه سریعتر به ارضا برسد و این امر بصورت عادت در می آید که شاید در آینده این عادت بصورت زودانزالی در رابطه با همسر یا شریک جنسی در آید. اما با تمام این تفاسیر و گفته ها و تحقیقات هیچگاه صد در صد نمی توان گفت که خودارضایی منجر به زود انزالی می گردد یا نه.

خودارضائی با نام علمی (masturbation) به معنای انجام عملی توسط خود فرد جهت رسیدن به اوج لذت جنسی یا ارضای جنسی (orgasm) بدون عمل نزدیکی (intercourse). البته این تعریف کامل نمی باشد چون ممکن است این عمل توسط همسر و زوج جنسی بدون عمل نزذیکی صورت گیرد. لذا اصطلاح (masturbation) طیف گستردهای را شامل می گردد که بسته به مذهب و فرهنگ و شرایط روحی و جسمی فرد متفاوت است و ممکن است در فردی بعنوان اقدام درمانی یا بعنوان قسمتی از نزدیکی قلمداد گردد.

خودارضائی مردان یا استمناء غالبا در پسران نوجوان و جوان انجام می گیرد و در تمامی آمارهای ارائه شده درصد بالائی از پسران حداقل یکبار تجربه استمناء را در طول زندگی خود دارند و در اروپا شیوع آن در قشر در حال تحصیل و دانشجویان بیشتر بوده است. تا سال های حدود 1965 توسط اکثر پزشکان عمل خودارضاعی شدیدا نکوهیده می شد، ولی پس از آن بتدریج توسط گروه متعددی از پزشکان نظر مثبت تری به آن داده شده است و گاهی نیز بعنوان درمان توصیه شده است. دلایل پزشکانی که نظر مثبت بر عمل (masturbation) دارند, خودارضائی را بعنوان راه جلوگیری از شیوع بیماری های مقاربتی و افزایش تعداد حاملگی غیرقانونی ناشی از ارتباط جنسی جوانان می دانند و یا بعنوان قسمتی از رفتار جنسی طبیعی قلمداد کرده اند و شاید صرفا مضرات آن را در حد دفع مقداری از مایع منی (semen) یعنی دفع مقادیر ناچیزی پروتئین و ویتامین و مواد قندی می دانند و همچنین با عمل خودارضائی از فشارهای عصبی ناشی از تحریکات جنسی خارج خواهد شد.

برای درک مضرات استمناء ابتدا مسیر عصبی یک تحریک جنسی تا انزال را طی عمل نزدیکی بطور ساده مرور می کنیم. ابتدا نعوظ با تحریکات دو مسیر, یکی مسیر رفلکسی (reflexogenic) که ناشی ازتحریک حس پنجگانه بخصوص لامسه و بینائی , و دیگری مسیر ذهنی (psychogenic) که ناشی از تحریکات ذهنی است. از طریق این دو مسیر مراکز نخاعی و فوق نخاعی (supraspinal) و سیستم عصبی مرکزی و هیپوتالاموس , ابتدا منجر به بروز نعوظ و سپس به دنبال ادامه و استمرار تحریکات مراکز جنسی مغز, شدت تحریکات به حدی بالا می رود که به حد آستانه ارضای جنسی فرد برسد و عمل انزال صورت گیرد. این مسیر طبیعی تا انزال, با عمل نزدیکی می تواند رخ دهد و یا طی مرحله REM خواب (rapid eye movment) انجام شود. (خواب شامل چندین مرحله سطحی تا عمقی می باشد. در یکی از این مراحل, حرکت سریع کره چشم وجود دارد که به این مرحله REM گقته می شود). در این مرحله در افراد سالم نعوظ آلت تناسلی ایجاد شده و خواب دیدن و رویا نیز رخ می دهد. طی نعوظ ممکن است همراه با تحریکات جنسی ناشی از رویای شبانه, میزان تحریکات به حد آستانه انزال رسیده و منجر به ارضای جنسی و انزال طبیعی گردد (جنابت). آنچه توضیح داده شد مسیر طبیعی ارضای جنسی و انزال بود ولی طی عمل استمناء مسیر تحریکات رفلکسی ناشی از حس های پنج گانه, بجای حس لمس تمامی بدن, محدود به حس لمس موضعی ناحیه محدودی از آلت تناسلی می باشد. همچنین تحریک سایر احساس مانند بینائی, شنوائی و حتی بویائی که طی عمل نزدیکی اهمیت دارد در حد صفر خواهد بود.

لذا جهت رسیدن به آستانه ارضای جنسی, لازم است مسیر ذهنی (psychogenic) جبران کمبود تحریکات مسیر رفلکسی و حسی را بنماید, لذا با فشار ذهنی و عصبی مضاعف, مغز مسیر را به سمت رسیدن به حد آستانه انزال طی می کند که این فشار مضاعف می تواند با تکرار, عوارض عصبی بوجود آورد. همچنین بتدریج مرکز عصبی تحریکات جنسی با کاهش آستانه ارضای جنسی وانزال, سعی در جبران این کمبود تحریکات حسی را خواهد کرد تا مغز فشار کمتری را متحمل گردد.  در نتیجه با کاهش آستانه ارضای جنسی بتدریج فرد مبتلا به زود انزالی (premature ejaculation) خواهد شد. که عارضه شایع ناشی از استمناء میباشد.

بدین معنی که زمانی که فرد تحت تاثیر تحریکات اندک جنسی قرار می گیرد حتی زمانی که تصمیم به عمل نزدیکی می گیرد, مسیرهای عصبی مرکزی جنسی فعال شده و با سرعت بیشتر, مدت زمان کمتر و با تحریکات جنسی کمتر, و با توجه به کاهش آستانه انزال, در مدت زمانی کمتری فرد را به مرحله انزال و ارضای جنسی می رساند. گاهی حتی قبل از نعوظ کامل آلت تناسلی واقدام به عمل نزدیکی و دخول آلت تناسلی, فرد ارضای جنسی می گردد و آنچه را که سال ها با آرزو و ذهنیت آن اقدام به استمناء می کرده، پس از ازدواج قادر به انجام آن و یا لذت بردن از آن نخواهد بود. همانگونه که گفته شد یکی از عوارض مهم استمناء زودانزالی است. درباره عوارض جسمی، روحی و حتی خانوادگی زودانزالی مطالب بسیار می توان گفت که این خود امروزه یکی از مشکلات بزرگ تعداد زیادی از مردان و بصورت ثانویه بسیاری از زنان متاهل جامعه ما می باشد.

حتی درصدی از بیماران که بدلیل ناباروری به پزشک مراجعه می کنند پس از گرفتن شرح حال دقیق مشخص می گردد علت اصلی عدم باروری در واقع عدم توانائی در نزدیکی ناشی از زودانزالی شدید است. بدین معنی که قبل از انجام عمل دخول آلت تناسلی فرد به حالت ارضای جنسی و انزال می رسد لذا مایع منی و اسپرم داخل مهبل زن وارد نمی گردد تا بتواند منجر به حاملگی گردد. یکی از علل مهم عدم ثبات زندگی زناشوئی و حتی انحراف اخلاقی در زن ممکن است زودانزالی همسر وی باشد.

در اثر استمناء زیاد و کاهش شدید آستانه تحریک، منجر به انزال با کوچکترین محرک جنسی و یا عصبی و روحی می گردد و دفع مکرر ودائم ترشحات غدد پارایورترال و غدد فرعی جنسی و پروستات منجر به ترشح مکرر و گاهی مداوم از مجرا می گردد که اصطلاحا به آن سیلان منی گویند. افرادی که استمناء به تعداد بسیار زیاد انجام میدهند منجر به عوارض شدید عصبی بدنی مثل لاغری، لرزش و افسردگی و اضطراب می گردند. البته جای بحث دارد که آیا مشکلات عصبی و اضطراب و زمینه مشکل روحی، منجر به استمناء به مقدار زیاد می گردد و یا استمناء زیاد، منجر به افسردگی و اضطراب می گردد؟ ولی به هرحال شیوع استمناء، در بیماران روحی و بستری بخش روانی بسیار بالاست.

عارضه دیگر استمناء ممکن است ناشی از روش انجام آن باشد. بدین معنی که روشی که فرد جهت ارضای جنسی انتخاب و یا ابداع می کند ممکن است مضر و حتی خطرناک باشد و یا منجر به آسیب به خود گردد. با توجه به زیاده طلبی و تنوع طلبی ذاتی انسان فرد جهت ارضای بیشتر به روش های دیگر ممکن است روی آورد که فوق العاده خطرناک و زیانبار و غیر قابل جبران می باشند. با مطالعه مطالب ارائه شده فوق ، ممکن است این تصور بوجود آید که استمناء به مقدار کم نه تنها مضر نیست که شاید با کاهش فشار جنسی سودمند هم باشد (حتی گروه متعددی از پزشکان، بخصوص در مقالات غربی چنین عقیدهای را ارائه کرده اند). عمل استمناء و خودارضائی جنسی  بتدریج با زیاده طلبی در لذت جنسی و ارضاء، و بتدریج با افزایش و استمرار آن تبدیل به اعتیاد روحی می گردد. بطوری که بسیاری از جوانان با علم به مضرات آن و تمایل شدید به ترک و حتی پشیمانی شدید و انزجار پس از انجام استمناء، قادر به ترک آن نیستند. لذا استمناء  به هر میزان مضر است.

چرا در بسیاری مطالعات و مقالات غربی، عارضه ثابت شده را برای استمناء نمی پذیرند؟ بایستی در نظر داشت مطالعات غربی در شرایط و جوامعی انجام شده که جوانان از نظر روابط جنسی با جنس مخالف محدودیتی ندارند، امکانات تفریحی و ورزشی بسیار بیشتر از جامعه ما در دسترس و عمومی می باشد. در چنین شرایطی فرد کمتر به استمناء روی می آورد و شیوع و شدت استمناء بسیار کمتر از جامعه ماست که بسیاری از جوانان شرایط مشاهده رفتارهای جنسی را از طریق فیلم و عکس و ماهواره دارند ولی امکان داشتن روابط جنسی را ندارند و تمامی رفتار جنسی و تخلیه ارضای جنسی آنها از طریق استمناء می باشد.

علل خارش و سوزش واژن پس از رابطه ‌زناشویی

مشکلات مختلف واژن می‌تواند موجب سوزش و خارش آن شود. ازآنجاکه این علائم تاثیرات طبیعی رابطه‌ جنسی نیستند، می‌توانند نشانه این باشد که مشکلی در ناحیه واژن شما وجود دارد.

مشکلات مختلف واژن می‌تواند موجب سوزش و خارش آن شود، مخصوصاً بسیاری از عفونت‌ها که البته همه آنها با رابطه‌ جنسی در ارتباط نیستند. در زیر به برخی از این مشکلات اشاره می‌کنیم:

... عفونت قارچی: خارش و سوزش دو نشانه از نشانه‌ های بسیار زیاد عفونت قارچی هستند که کاندیدیاز نیز نامیده می‌شود و بسیار متداول است. علائم دیگر عبارتند از ترشحات غلیظ و سفید رنگ کشک مانند و تورم لب‌های واژن. عفونت قارچی گاهی ممکن است از طریق رابطه‌ جنسی سرایت کند، اما نه همیشه، زیرا دخترهایی که رابطه‌ جنسی ندارند هم ممکن است دچار عفونت قارچی شوند. اگر تصور می‌کنید دچار عفونت قارچی شده‌اید اما تابحال این مشکل را نداشته‌اید، حتماً به پزشک مراجعه کنید. آن هایی که مکرراً دچار عفونت قارچی می‌شوند از داروهای بدون نسخه موجود در داروخانه‌ها که کرم‌های ضدقارچ هستند یا از درمان‌‌های شیاف واژن استفاده می‌کنند.

... تریکوموناسیس: یک انگل تک‌سلولی که می‌تواند در غده پروستات مردها نیز زندگی کند می‌تواند موجب بروز ترشحات کف ‌مانند زرد و سبز رنگ و همچنین خارش شود. این مشکل با داروهای بدون نسخه قابل درمان نیست و نیاز است به پزشک مراجعه کنید.

... واژینیت: به معنای التهاب واژن است. واژینیت درنتیجه رابطه‌ جنسی یا هر عامل دیگری که توازن عادی واژن را که حاوی باکتری‌هایی که به تمیز کردن واژن و حفظ رطوبت عادی آن کمک می‌کند، اخلال ایجاد می‌کند.

... سوزش واژن: عوامل مربوط به رابطه‌ جنسی که ممکن است موجب سوزش و خارش واژن شوند شامل استفاده از کرم‌ها و ژل‌های اسپرم‌کش یا سایر وسایل جلوگیری از بارداری است. همچنین خانم‌های یائسه، که سطح پایین استروژن در بدنشان گاهی موجب خشک شدن رطوبت واژن‌شان می‌شود، رابطه‌ جنسی برایشان ناراحت‌کننده خواهد بود. کرم‌های واژن که بدون نسخه از داروخانه قابل تهیه هستند و می‌توانند رطوبت واژن را حین رابطه‌ جنسی افزایش دهند، برای این مشکل مفید هستند.

... واکنش‌های حساسیتی: این مشکل که نسبت به عفونت تداول کمتری دارد نیز می‌تواند موجب خارش و سوزش واژن بعد از رابطه‌ جنسی شود. خانم‌ها ممکن است گاهی نسبت به مایع منی مرد آلرژی داشته باشند. تشخیص آلرژی‌های مایع‌ منی بخاطر علائم بسیار مشخصی که دارند و ممکن است خانم‌ها با پزشک خود درمیان نگذارند، بسیار دشوار است. بعد از تشخیص عفونت، خانم‌هایی که متوجه می‌شوند دچار آلرژی به مایع‌ منی هستند، ممکن است از همسر خود درخواست کنند که از کاندوم استفاده کند. اگر بعد از استفاده از کاندوم علائم قبلی از بین رفت، احتمالاً مشکل حساسیت بوده است.

خودِ کاندوم نیز ممکن است موجب خارش و سوزش واژن در خانم‌هایی شود که به لاتکس (پلاستیکی که برای ساخت کاندوم‌ها استفاده می‌شود) حساسیت داشته باشند. افرادی که به لاتکس حساسیت دارند، معمولاً با قرار گرفتن در معرض آن پی به حساسیت خود می‌برند. ازآنجاکه حساسیت به لاتکس مسئله‌ای کاملاً جدی است که حتی ممکن است علائم کشنده و بسیار پرخطری مثل ایجاد مشکل تنفسی داشته باشد، به خانم‌هایی که این مشکل را دارند توصیه می‌شود از کاندوم‌های بدون لاتکس یا وسایل جلوگیری دیگر استفاده کنند.

مشکلات ازدواج های بدون رابطه جنسی

روان شناسان معتقدند يك پنجم زوج ها، ازدواج هايی بدون رابطه جنسی دارند و به دفعات اندكی در طول سال رابطه جنسی برقرار می كنند و متعاقب آن يك سوم زوج ها هميشه سر اين مسئله مشكل دارند كه اميال و خواسته های جنسيشان همخوانی ندارند و اين يكی از اصلی ترين دلايل مراجعه زوج ها به مشاور است.

رابطه جنسی برخلاف ويتامين ها حداقل نياز روزانه ندارد. اگر هر دو طرف طوری كنار بيايند كه مشكلی با ازدواج بدون رابطه جنسيشان نداشته باشند عالی است! اما معمولاً اين مشكل وجود دارد كه يكی از دو طرف از كيفيت يا كميت رابطه جنسی رضايت ندارد و ديگر حاضر به كنار آمدن نيست.

فقط 40 درصد از زوج ها می گويند كه از رابطه جنسی در ازدواجشان رضايت دارند. بااينكه خيلی از مشكلات پزشكی يا برخی داروها در پايين آوردن ميل جنسی نقش دارد، مثل برخی قرص های ضدافسردگی يا برخی قرص های ضدحاملگی، اكثر مشكلات به خاطر تفاوت در انتظارات و توقعات دو طرف است.

 

10 مشكل زير چالش ‌های اصلی هر ازدواج بدون رابطه‌ جنسی است

1. خسته بودن ميل‌ جنسی. كاملاً مشخص است. بعضی از ما ميل‌ جنسی بسيار قوی داريم و بعضی از ما اينطور نيستيم. مهمترين مشكل ازدواج ‌های فاقد رابطه‌ جنسی اين است كه شما يا همسرتان يا هر دوی شما از نظر جنسی خسته هستيد. يعنی ميل‌ جنسی بسيار پايين بوده يا اصلاً وجود ندارد.

2. اين خستگی معمولاً به عصبانيت می ‌انجامد. وقتی چيزی كه می خواهيد را به دست نياوريد، خسته می شويد و اين معمولاً موجب بروز عصبانيت در شما می شود. در واقع، ممكن است به اين دليل ازدواجتان فاقد رابطه‌ جنسی است كه يكی از شما از ديگری عصبانی است. اگر آن چيزی كه می خواهم را به من نمی ‌دهی پس من هم آن چيزی كه تو می خواهی را به تو نمی ‌دهم. 3. داستان كنترل ‌كردن‌ها شروع می شود. از خستگی سعی می كنيد همسرتان را كنترل كنيد تا طور ديگری رفتار كند و هرچه بيشتر سعی می كنيد او را كنترل كنيد، بيشتر همسرتان را از خود دور می كنيد. عصبانيت و فاصله ‌ای كه بين تان می ‌افتد، در زندگی تان ريشه گرفته و رابطه‌ جنسی به يك ميدان نبرد براي تان تبديل می شود.

4. سردرگمی اتفاق می افتد. چه اتفاقی می افتد؟ چه چيز تغيير كرده است؟ چرا همسرم ديگر من را نمی خواهد؟ چرا من ديگر همسرم را نمی خواهم؟ برای تغيير اين وضعيت چه می توانم بكنم؟ چه مدت می توانم اين وضعيت را تحمل كنم؟ اگر مشكل جنسيمان برطرف نشود چه اتفاقی می افتد؟ چه می توانم بكنم؟ سوال پشت سوال و پاسخ به اين سوال ها به نظر دست‌ نيافتنی می رسد. 5. اعتماد به ‌نفستان پايين می آيد. احتمالاً  اوايل آشنايی به نظر هم جذاب می رسيديد و الان اين جذابيت به هيچ تبديل شده است. ظاهر، نوازش‌ها، مكالمات آرام و تحريك كننده قديم ديگر جايی بين شما ندارد. اعتماد‌به ‌نفس شما شديداً پايين آمده و متعجبيد كه چه مشكلی داريد؟ آيا ديگر به اندازه قبل جذاب نيستيد؟ آيا دليل نبود رابطه‌ جنسی در ازدواجتان شما هستيد؟ و اينجاست كه احساس شرم و گناه همه ذهنتان را پر می كند.

6. به دوراهی اخلاقی می رسيد. برای ازدواج ارزش قائل هستيد و می خواهيد كه قداست رابطه ‌تان را نگه داريد. بچه‌ها و كل خانواده را دوست داريد اما فكر ادامه اين رابطه بدون وجود صميميت و رابطه‌ جنسی برايتان غيرقابل تحمل است. آيا اين رابطه اينقدر خوب است كه نبايد تركش كنيد يا اينقدر هم بد است كه نمی توانيد تحملش كنيد؟ كدام كار درست است؟ آيا بايد در ازدواج بدون رابطه‌ جنسی بمانيد يا آن را ترك كنيد؟

7. باورتان نمی شود كه به خيانت فكر كنيد. اگر بخواهيد با يك نفر ديگر رابطه داشته باشيد چه می شود؟ آيا می توانيد اين كار را انجام دهيد؟ آيا اشكالی ندارد يك رابطه جنسی بدون تعهد با يك نفر ديگر داشته باشيد؟ چه فكر می كنيد؟ به خودتان گوش دهيد. ببينيد شما داريد به آن فكر می كنيد و اين شما را می ترساند.

8. براي كمك پيش چه کسی می رويد؟ درمورد مسائل و مشكلات اين ازدواج فاقد رابطه ‌جنسی با كه حرف می زنيد؟ دوستانتان؟ روانشناس؟ خواهر يا برادرتان؟ نه؛ خواهشاً هركسی كه هست بچه‌ هايتان نباشد. آيا بايد پيش روانشناس برويد و درمورد اين ازدواج بدون رابطه‌ جنسی با او مشورت كنيد؟ آيا همسرتان هم با شما می آيد؟ مطمئناً اگر با كسی دردودل نكنيد ديوانه می شويد.

9. بايد يك راه‌ حل پيدا كنيد. بايد علت و ريشه آن را پيدا كنيد. آيا يك مشكل جسمی است؟ آيا يك مسئله رابطه ‌ای است كه شما را در يك ازدواج بدون رابطه ‌جنسی اسير كرده است؟ شايد هم يك مشكل شخصی با خودتان يا همسرتان؟ شايد هم يك تاثير فرهنگی است؟ هرچه كه هست بايد علت اصلی را پيدا كنيد.

10. می ترسيد كه اين نبود رابطه‌ جنسی رابطه ‌تان را بر هم بزند. نمی توانيد حتی لحظه ‌ای به آن فكر نكنيد. می ترسيد اين مشكل آخر ديوانه‌ تان كند. ترس و اضطراب همه وجودتان را گرفته است. اما بايد همه اين ها را كنار بگذاريد.

به طور كل، مشكلات يك زوج بيشتر مربوط به تمايلات جنسی است تا انجام رابطه جنسی. ميل هيچ زوجی برای رابطه جنسی هيچوقت همزمان و كامل نيست. رمز كار اين است كه دو طرف بتوانند اين موضوع را بين خود حل كنند

بله اين ها 10 مشكل اصلی همه ازدواج‌ های بدون رابطه‌ جنسی است. اگر شما هم كمتر از 10 مرتبه در سال با همسرتان رابطه ‌جنسی  داريد، يعنی در چنين رابطه‌ای هستيد.

خيلی وقت ها طرفی كه ميل كمتری به رابطه جنسی دارد احساس می كند كه در هر بار رابطه جنسی مورد سوءاستفاده قرار گرفته است و طرفی كه ميل بالاتری دارد هميشه از رابطه جنسی محروم است و همين مسئله، دعواها و جدال های بين آن ها درمورد رابطه جنسی را بيشتر و بيشتر می كند؛ و اينجاست كه رابطه جنسی بين آن ها كم كم از بين می رود و وقتی ديگر رابطه جنسی در كار نباشد، محبت و عاطفه معمولی بين آن ها هم از بين می رود؛ آن گرفتن دست ها، خنديدن به لطيفه های يكديگر، نشستن كنار هم روی يك نيمكت و … وقتی روابط تا اين حد خشك می شوند، بی وفايی و سرانجام طلاق پديد می آيد.

 اگر صبر كنيد و منتظر بمانيد كه رابطه جنسی خودش پيش بيايد و همه موقعيت ها برای آن مناسب باشد، يعنی بچه تان خوابيده باشد، تلفن زنگ نزند، و … رابطه جنسی هيچوقت پيش نخواهد آمد.

زوج ها بايد به همان اندازه كه برای كارشان يا تربيت بچه هايشان وقت و انرژی می گذارند برای زندگي جنسی خود هم وقت بگذارند. يكی از بهترين راه ها برای داشتن يك زندگی جنسی خوب با همسرتان اين است كه واكنش خوبی به پيشقدم شدن همسرتان بدهيد.

 

خود ارضایی در کودکان

در دوره نوپایی، بچه ها همزمان با رشد عمومی و آشنایی بیشتر با محیط اطراف به کشف نقاط مختلف بدن خود پرداخته و در می یابند که لمس بعضی از نقاط بدن با لذت همراه است. خود ارضایی در کودکان چیزی بیش از کنجکاوی در مورد اندام  های جنسی است و ممکن است کودک یکبار در هفته و یا گاهی حتی تا چندین بار در روز به آن بپردازد.

کودک با تکرار این رفتار و تحریک اندام تناسلی خود به احساسات لذت بخشی دست خواهد یافت. حرکاتی مانند خوابیدن روی شکم و مالیدن خود به زمین یا عروسک و سایر اشیا (بویژه دختر بچه ها) بسیار معمول است و ممکن است کودک در دوره های استرس و خستگی به آن بپردازد و یا با دست، اقدام به تحریک اندام جنسی خود نماید.

خودارضایی در سنین 2 تا 3 سالگی شایعتر است و در میان دختران بیش از پسران دیده می شود. معمولا بصورت ناگهانی آغاز می شود و والدین، پسر بچه ها را در حالت کشیدن آلت و دختر بچه ها را در حال مالیدن ناحیه تناسلی غافلگیر می کنند. کودک ممکن است گر گرفته وعرق کرده به نظر برسد و در حال خر خر کردن باشد و یا تنفس نامنظمی داشته باشد و یا در یک وضعیت خاص مثل خم شدن روی چیز خاصی و یا مالیدن خود روی اشیا و یا عروسک غافلگیر شود و یا در حالت چمباتمه نشسته باشد .
ممکن است کودک بیمار به نظر برسد و یا حالت های عصبی شبیه به تشنج را از خود نشان دهد. این رفتار ممکن است تا زمانی که کودک از استرس رهایی بیابد، ادامه یابد اما معمولا کاملا برطرف نمی شود. بعضی از کودکان این رفتار را تا 6-5 سالگی در خلوت خود ادامه می دهند و ممکن است در زمان بلوغ با افزایش هورمون های جنسی شدت پیدا کند.

مادری که کودکش را در این وضعیت غافلگیر می کند باید از رفتارهای ترساننده و خشن پرهیز کند. البته تشخیص سایر علل تحریک پذیری دستگاه تناسلی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. وجود کهیر و یا ترشحات بد بو در ناحیه تناسلی از مواردی است که باید در نظر گرفته شود و یا سایر علل منجر به تحریک پذیری این عضو، که می تواند از بروز عفونت های ادراری دختران تا بعضی از عفونت های قارچی ( مثلا کاندیدا) متفاوت باشد.

خود ارضایی در کودکان عصبی و گوشه گیر نیز بسیار مشاهده می شود. سوالات بسیاری در مورد علل این رفتار کودکان همچنان بی پاسخ مانده اند ولی مسلم آن است که این پدیده دراین سنین به نظر بی ضرر می رسد.(و برخلاف عقیده عوام باعث کور و یا دیوانه شدن بچه در آینده نخواهد شد). والدین این رفتار را باید به عنوان بخشی از مراحل رشد و نموی کودک بپذیرند و با آن بصورت طبیعی برخورد کنند.

زمینه های فرهنگی و مذهبی خانواده نیز باید در نظر گرفته شود. کسب تاریخچه ای در مورد زمان و محل خود ارضایی و نحوه پاسخگویی والدین به این رفتار کودک مفید می باشد. والدین باید از رفتارهای ترساننده و خشن منع شوند زیرا ممکن است کودک را به سایر رفتارهای مضر وادار کند.

نیازی نیست که مادر هروقت می بیند بچه دستهایش را به سمت ناحیه تناسلی می برد، دستهای او را چک کند و مثلا بگوید: دست هاتو بیار بالا ببینم و یا او را از دمر خوابیدن و خوابیدن روی شکم منع کند. بلکه پرت کردن حواس کودک از این رفتار و مشغول کردن او به کارهایی که دست هایش را مشغول نگه می دارد، توصیه می شود. کودک باید بفهمد که این رفتار جامعه پسند نبوده و نباید آن را تکرار کند. این ادراک باید در محیطی آرام و بدون ترس ایجاد شود.

همچنین چون خستگی و تنهایی و بی توجهی علت شایعی برای این رفتار در کودک است مادر می تواند وقت بیشتری برای او گذاشته و او را بیشتر در آغوش بگیرد. با این حال این رفتار نیز نباید جنبه تشویق پیدا کند. زیرا کودک ممکن است برای جلب توجه و محبت مادر شروع به آغاز این رفتار نماید.
اگر همچنان این رفتار کودک ادامه پیدا کرد مادر باید ناحیه تناسلی کودک را برای بررسی موارد غیر طبیعی مورد معاینه قرار بدهد. اگر مورد خاصی دیده نشد، می تواند به پزشک مراجعه کند چون ممکن است مواردی مانند سواستفاده جنسی دلیل ادامه رفتار کودک باشد. با این حال در اغلب موارد علت خاصی برای این پدیده یافت نمی شود.

در موارد زیر مشورت پزشکی ضروری است:

کودک به خودارضایی در مکان های عمومی ادامه بدهد.
مادر فکر می کند کودک این رفتار را از فردی دیگر آموخته است.
کودک سعی کند دیگران را تحریک کند.
تکرار رفتار و طول کشیدن تا 6-5 سالگی

خودارضایی در دختران مجرد

باید این مسئله مهم را از چند نظر بررسی همه جانبه کرد.

1. قانون: مسلما قانونی نیست که شما را از اینکار منع کرده باشد.

2. عرف: مسلما خودارضایی در خانم ها و  آقایان کار پسندیده ای نیست.

3. شرع: در شرع خودارضایی یکی از گناهان بزرگ به شمار می آید.

4. سلامتی و بهداشت: توضیح داده خواهد شد.

5. واقعیات جامعه: واقعیت این است که بدون رو در بایستی در جامعه کنونی با رواج انواع فیلم ها، تصاویر، رابطه های دوستی با جنس مخالف، بالا رفتن سن ازدواج و ... میزان تحریک روانی و جسمی در مورد مسائل جنسی زیاد شده و حتی به جرات می توان گفت که آمارها نشان می دهند سن بلوغ جنسی از لحاظ فکری و روانی در جوامع مختلف و جامعه ما پایین آمده است. در این موارد چند راه پیش جوانهای تحریک شده جنسی وجود دارد:

راه اول تن دادن به روابط نامشروع و پرخطر جنسی با مخاطرات زیاد از جمله ایدز ، هپاتیت B ، بارداری های ناخواسته و متعاقب آن سقط جنین های غیرقانونی و غیر بهداشتی که در کل سلامت جامعه تاثیر گذارند و مسائل مختلف اجتماعی.

راه دوم خود ارضایی است که نسبت به مورد بالا عوارض اجتماعی بسیار کمتری دارد و  یک رفتار پرخطر محسوب نمی شود

راه سوم که تاکید همیشگی بر آن است و توصیه به حفظ پاکدامنی، عفت و شرافت خود با روش هایی مثل ورزش، دوست یابی درست از همجنسان، کارهای هنری، شرکت در کارهای گروهی و اجتماعی، مطالعه کتاب های مفید، شرکت در کارهای علمی و چندین و چند راه درست و صحیح که شاید شما بهتر بدانید و  بتوانید راهنمایی کنید.

 

در مورد سلامت جسم و روان در خود ارضایی:

خودارضایی از نظر روانشناسی یک اختلال و در بعضی از کتابها در حد وسواس و یا زیر شاخه ای از وسواس فکری ذکر می شود. خودارضایی زیاد بصورت وسواس فکری و اعتیاد در می آید که مسلما آثار روانی و جسمی زیادی خواهد داشت.

خود ارضایی در آینده ممکن است به عدم رضایت از عمل زناشویی، سرد مزاجی، توهمات جنسی، شک های بی مورد به شریک زندگی و همسر آینده، خواسته های نابجا از همسر و یا شریک جنسی در آید که تبعات زیادی برای خانم ها دارد.

چون خودارضایی اغلب با تصورات و خیالات وهم انگیز و شهوانی است، شخص از واقعیات عمل جنسی دور شده و آرمان های دست نیافتنی از این تصورات برای خود تعریف می کند که پر واضح است در دنیای واقعی و سکس واقعی خبری از آنها نشده و کم کم سرخوردگی از عمل جنسی واقعی ایجاد شده و در زندگی عادی مشکلات زیادی به وجود می آید.

از طرفی خودارضایی بنا به دلایلی از جمله مذموم بودن آن و یا احساس گناه شخص خودارضاکننده در شرایط آرامش ذهنی و روانی انجام نمی شود که این حالت منجر به یکسری توهمات، ایجاد حالت ترس و یا استرس می شود.

اما اگر در حالات ناچاری، خودارضایی بصورت معقول با فاصله زمانی طولانی و در حالت کاملا بدون استرس  و در آرامش و بدون خیالات غیرواقعی و تصویرسازی غیرواقعی انجام شود مشکل خاص روانی بوجود نمی آید.

از لحاظ سلامت جسمی بر عکس خرافات و حرف های موجود، خودارضایی در خانم ها هیچگونه صدمه جسمی بوجود نمی آورد. خودارضایی در خانم های مجرد و باکره از طریق کلیتوریس و مالش آن و دهانه معقد انجام می شود، هرچند این موضوع باعث بزرگ شدن کلیتوریس نسبت به دختران مجرد و باکره بدون خودارضایی می شود ولی مشکلی ایجاد نمی کند. در مورد معقد هم اکیدا و اکیدا توصیه می کنم بر خلاف فیلم های پورن که نشان دهنده فرو بردن اشیا  و سایلی به ناحیه معقد هستند از این کار اجتناب کنید چون عوارض حاد جسمی دارد.

نکته مهم در این باب محافظت از پرده بکارت است که پاره نشود، حتی از فروبردن کمی از انگشت در حد چند میلی متر هم خودداری فرمایید چون با لغزشی و با فشاری در برخی از پرده ها سریع، پرده بکارت پاره شد و این نشانه عفاف و پاکدامنی از بین می رود.

مواظب بکارت و عفت خود باشید و آنرا دست هرکس و ناکسی ندهید که شرافت آدمی و یک زن بالاتر از یک لذت لحظه ای و یا خوشحال کردن افراد سواستفاده گر است.

خودارضایی آخرین و تنهاترین انتخاب ( در بعضی شرایط و نه همه شرایط ) است ولی از آن پرهیز کنید.

مواظب گوهر گرانبهای عفت باشید.

اعتیاد جنسی

بطور کلی تعریف های متفاوتی از اعتیاد شده است. مثلا سازمان بهداشت جهانی اعتیاد را اینگونه تعریف کرده: "اعتیاد عبارت است از رابطه ای بیمارگونه با یک ماده یا فرآیند روان گردان (mood altering) که منجر به تاثیرات مخرب بشود یا زندگی فرد را در معرض تهدید قرار دهد".

این تعریف کلی اعتیاد بود که در مورد اعتیاد جنسی بطور خاص می شود اینطور تعریفش کرد، رفتار جنسی تکرار شونده یا وسواس گونه ای که لزوما در حالت عادی، غیر طبیعی نیست (مثلا داشتن رابطه جنسی با همسر) اما فرد کنترلی بر روی تعداد دفعات آن ندارد و همین مسئله باعث نتایج ناخوشایند رابطه ای و بعضا اجتماعی برای فرد می شود.

پیش از سال 1994 تنها اصطلاحی که به کار می رفت اعتیاد جنسی بود. اما بعدا به این نتیجه رسیدند که برای اینکه بعضی از این رفتارها به خودی خود مشکل ساز نیستند و تنها وسواس فکری نبست به انجام دادن آن عمل است که آن را ناخوشایند می کند، باید کلمه وسواس را هم در شرح حال فردی که رفتار غیرقابل کنترل جنسی دارد به کار برد.

حال باید دید که اصلا چرا افراد به این رفتارها رو می آورند:

... برای برطرف کردن احساس تنهایی و اینکه به گروه خاصی تعلق ندارند.

... برای تخلیه هیجان.

... برای فراموش کردن درد و رنج روحی در کوتاه مدت. در زمانی که ناراحتی عمیقی به فرد رو می آورد چرا که تحمل افراد در برابر سختی ها متفاوت است. 

... پناه بردن به فضایی که از دست واقعیت های زندگی در امان باشد، مثلا در خانواده ای که پدر و مادر نسبت به هم خشونت ابراز می کنند و بچه کاری از دستش بر نمی آید، ممکن است برای اینکه از این واقعیت تلخ به دور باشد به خود ارضایی افراطی پناه ببرد.

تشخیص اعتیاد جنسی و درمان آن از این نظر اهمیت دارد که معمولا نه تنها زندگی اجتماعی فرد مختل می شود مانند اکثر اعتیادها ، بلکه ممکن است افراد دیگر هم در این جریان آسیب روحی یا جسمی ببینند. مثلا کسی که اعتیاد به مواد مخدر دارد در نهایت ممکن است به خودش آسیب بزند اما کسی که اعتیاد جنسی دارد، برای فرونشاندن نیازش ممکن است کسی را مورد آزار و یا حتی تجاوز جنسی قرار بدهد و غیره.

اعتیاد های شایع جنسی که ما می بینیم بیشتر اینها هستند:

... خودارضایی (استمنا) یا Masturbation

... رابطه جنسی کوتاه مدت با افراد متعدد به خصوص زنان خیابانی.

... اعتیاد به سایت های سرگرمی بزرگسالان در اینترنت که غالبا با وسواس فکری و رفتاری به خودارضایی مرتبط است (معمولا 1 تا 2 ساعت در روز).

... اعتیاد به سایت هایی که تصاویر جنسی افراد زیر سن قانونی را ارائه می کنند که پیگرد قانونی هم برای استفاده کنندگان آن دارد.

کاهش میل جنسی و بیماری های موثر بر میل جنسی زنان

بسیاری از بیماری‌ها با کاهش میل جنسی، باعث می‌شوند روابط زناشویی تحت تاثیر قرار بگیرد. در واقع می‌توان کاهش میل جنسی را به‌عنوان یکی از بارزترین عوارض این بیماری‌ها به‌حساب آورد.

با توجه به این حقیقت می‌توان اذعان کرد که اگر دچار کاهش میل زناشویی و یا هر نوع اختلال دیگری در این عملکرد هستید، بهتر است به پزشک مراجعه نمایید تا دلیل اصلی آن مشخص شود و با رفع مشکل زمینه‌ای، این مشکل شما نیز برطرف شود.


بیماری های موثر

در ادامه به بعضی از مهم‌ترین بیماری‌‌هایی که میل زناشویی را تحت تاثیر قرار می‌دهند اشاره می‌کنیم:

1. بیماری‌های عروقی

برخی از اختلالات عروقی در قالب مشکلات زناشویی خود را نشان می‌دهند که به مرور زمان رگ‌های خونی را تحت تاثیر قرار داده، شریان‌ها را سخت و باریک می‌کنند و همین مساله، خون‌رسانی به دستگاه تناسلی را کاهش می‌دهد.


2. دیابت

اغلب مشکلات زناشویی ناشی از بیماری دیابت است که با مشکلات دیگری نظیر آسیب‌های عصبی و بیماری‌‌های عروقی همگام می‌شود. در زنان این عارضه به شکل کاهش میل زناشویی خود را نشان می دهد. البته این عوارض با کنترل قندخون، فشارخون و مقدار کلسترول خون، قابل جبران است.


3. افسردگی

اغلب به‌دنبال افسردگی اختلالات زناشویی بروز می‌کند. اگر مواد شیمیایی مغز و یا هورمون‌ها و ناقل‌های عصبی در وضعیت متعادلی نباشند، میل زناشویی را تحت تاثیر قرار می‌دهند و دارو‌های ضدافسردگی باعث کاهش میل زناشویی می‌شوند.

البته خوشبختانه دارو‌هایی با فرمول مشابه ویاگرا و یا خود ویاگرا می‌توانند به بهبود این وضعیت کمک موثری کنند.


4. یائسگی

میل زناشویی زنان به موازات تغییر در هورمون‌های خاصی در یائسگی کاهش پیدا می‌کند. کاهش مقدار هورمون استروژن (هورمون زنانه) در زنان که در انگیختگی زناشویی موثر است، باعث خشکی واژن و دردناکی آمیزش می‌شود. تستوسترون (هومون مردانه)، هورمونی که در میل زناشویی هر دو جنس نقش دارد، با کاهش فعالیت تخمدان‌ها کاهش می‌یابد و در مجموع، این مساله باعث کاهش میل زناشویی می‌شود.


5. عوارض جانبی برخی داروها

دارو‌های بی‌شماری هستند که چنین تاثیر ناخواسته‌ای را به همراه دارند. علاوه بر دارو‌های ضدافسردگی، دارو‌های فشارخون و حتی دارو‌های ضدبارداری می‌توانند میل زناشویی را تحت‌تاثیر قرار دهد.


6. بیماری ام.اس

بیماری ام.اس که باعث تخریب سیستم عصبی مرکزی می‌شود، روی عملکرد آمیزشی تاثیر می‌گذارد. عدم خشنودی از آمیزش و یا کمبود میل زناشویی در زنان می‌تواند دال بر ابتلا به این بیماری باشد. بیماری‌های عصبی دیگری نظیر پارکینسون نیز چنین تاثیر مشابهی را به همراه دارند.


7. آندومتریوز

علایم دردناک بیماری آندومتریوز نظیر گرفتگی‌های شکمی‌ دردناک، قاعدگی‌های شدید و درد مزمن لگنی، امکان آمیزش را به سختی فراهم می‌کند و تجربه‌ای ناخوشایند خواهد بود.


8. کیست‌های تخمدانی

آمیزش‌‌های دردناک، می‌تواند علامتی از کیست‌های تخمدان‌ باشد. بیماری التهاب لگن و یا سرطان لگن نیز چنین علامتی را به همراه دارند. به طور کلی آمیزش‌های دردناک را نباید نادیده گرفت.


9. اختلالات تیروییدی

تیرویید، غده‌ای در جلوی گردن است که نقش مهمی را ‌در حیات و سلامت فرد ایفا می‌کند. کنترل سوخت و ساز بدن، از دما گرفته تا وزن، و همچنین سلامت زناشویی از جمله فعالیت‌های غده‌ تیرویید است.


10. آپنه

آپنه که اصطلاحا به آن، "خفگی در خواب" می‌گویند، مشکلی است که در آن تنفس به مدت 10 ثانیه متوقف می‌شود و این روند مرتب در خواب تکرار می‌شود. پزشکان می‌گویند آپنه نیز می‌تواند به بروز مشکلات زناشویی در مردان منجر ‌شود.

شما ممکن است احساس کنید که میل زناشویی شما کمرنگ شده است، یا چیزهایی که قبلا برای شما لذت‌آور بوده، اکنون ناراحت‌کننده به نظر می‌رسند. شما تنها نیستید. خیلی از زنان در مراحلی از زندگی خود، دچار مشکلات زناشویی می‌شوند. ناتوانی زناشویی در زنان دلالت بر مشکلات مزمن یا عودکننده در برخورد با یک یا برخی از پاسخ‌های زناشویی دارد. به آنچه شما تجربه می‌کنید، ناتوانی زناشویی در زنان نمی‌گویند مگر اینکه درباره آن مضطرب شوید، یا تاثیر منفی بر ارتباط شما با همسرتان بگذارد. اگرچه مشکلات زناشویی مربوط به ناتوانی زناشویی در زنان، دلایل متفاوتی دارد، ولی اغلب قابل درمان هستند.


علایم و نشانه‌ها

دلواپسی زناشویی در زنان در هر سنی اتفاق می‌افتد، ولی ممکن است در زمان‌ تغییرات هورمونی شایع‌تر باشد، مانند بعد از زایمان، یا یائسگی. نگرانی‌های زناشویی همچنین ممکن است با بیماری‌های عمده ای مانند سرطان همراه باشند. اگر شما یک یا بیشتر از موارد زیر را تجربه کرده‌ باشید، مشکل شما به‌عنوان ناتوانی زناشویی در زنان دسته‌بندی می‌شود:

میل زناشویی در شما کم شده، یا وجود ندارد.

با انجام فعالیت زناشویی برانگیخته نمی‌شوید، یا علی‌رغم میل زناشویی، برانگیخته نمی‌شوید.

نمی‌توانید به اوج لذت زناشویی (ارگاسم) برسید.

هنگام نزدیکی، درد دارید.

رابطه زناشویی دردناک

مقاربت دردناک یکی از شکایات شایع خانم‌هایی است که در اوایل ازدواج‌شان به متخصص زنان و زایمان مراجعه می‌کنند.

دلایل مختلفی برای چنین تجربه دردناکی وجود دارد که به برخی از آنها و راه‌حل‌‌هایش اشاره خواهد شد.


تنگی پرده بکارت یکی از مسایلی است که خانم‌ها را به سمت تجربه دردناک هنگام رابطه زناشویی می‌کشاند.

توصیه به اینکه حتما همه خانم‌ها قبل از ازدواج و عقد برای مشاوره و معاینه به متخصص زنان مراجعه کنند تا تحت معاینه قرار گیرند، در اینجا باز هم نمود پیدا می‌کند.

در معاینه، نوع پرده بکارت فرد مشخص و برخی مشکلات احتمالی دستگاه تناسلی که می‌تواند مشکل‌ساز شود، شناخته و درمان می‌شوند. امکان دارد نوع پرده بکارت حلقوی باشد و پس از تماس جنسی هیچ خون‌ریزی‌ای از آن دیده نشود.

چه بسیار خانواده‌هایی که تنها به دلیل همین مورد، دچار کشمکش‌هایی می‌شوند و‌ آرزو می‌کنند ای کاش این توصیه ها را جدی می‌گرفتند و قبل از عقد، گواهی سلامت تناسلی دریافت می‌کردند. گذشته از این مورد چه بسیارند خانم‌هایی که تا سال‌ها از مشکل واژینیسموس خود بی‌اطلاع می‌مانند و به دلیل شرم و حیا از بیان این مشکل به پزشک با این ناراحتی زندگی می‌کنند. متاسفانه گاهی خانم‌هایی مراجعه می‌کنند که رابطه زناشویی‌شان سرد شده و هیچ لذتی از رابطه جنسی نبرده‌اند و گاهی تا مرز طلاق پیش رفته‌اند. پس می‌توان تاکید دوباره کرد که بسیاری از مشکلات را می‌توان با یک معاینه ساده حل کرد.

مشکل دوم، وستیبولیت یا همان التهاب و تورم در قسمت تناسلی است. این تورم به راحتی با معاینه تشخیص داده و درمان می‌شود.

مشکل سوم، آندومتریوز است. در این حالت نقاط متعددی داخل لگن هستند که هنگام قاعدگی دچار خون‌ریزی می‌شوند. دردهای لگنی، احتمال نازایی و امکان مقاربت‌های دردناک و درد شدید لگن هنگام تماس جنسی در این افراد دیده می‌شود.

مشکل چهارم، واژینیسموس است. در این مشکل، خانم‌ها به‌خاطر آنچه از تجربیات بد و غیرواقعی شنیده‌اند یا ترس‌هایی که دلایل مختلف دارند، هنگام تماس دست پزشک یا ماما با ناحیه تناسلی‌شان هنگام معاینه یا هنگام رابطه زناشویی، همه عضلات ورودی مدخل را منقبض می‌کنند و این اسپاسم شدید مانع برقراری رابطه می‌شود.

حتی پزشکان هم برای معاینه این افراد با مشکل مواجه می‌شوند. بالا بردن آگاهی این خانم‌ها و اطمینان دادن به اینکه خطری متوجه‌شان نیست به‌علاوه تجویز داروهای بی‌حس‌کننده و حتی تزریق بوتاکس (همان دارویی که برای رفع چین‌و‌چروک تزریق می‌شود) در قسمت پرینه می‌تواند به شل شدن عضلات آن ناحیه منجر شود و زوجین می‌توانند رابطه زناشویی لذت‌بخش و سالمی را تجربه کنند.

انحرافات جنسی

انحرافات جنسی عبارتند از خیالات، تمایلات یا رفتارهای ناراحت کننده و تکرار شونده جنسی.    

این مسائل باید برای مدت طولانی ادامه داشته باشند و یا با روابط جنسی سالم یا عملکرد روزمره فرد تداخل پیدا بکنند که بتوان از آنها به عنوان انحرافات جنسی نام برد. افرادی که دچار انحراف جنسی هستند، ممکن است متوجه باشند که کار درستی انجام نمی دهند اما غالبا فکر می کنند که نمی توانند شرایط را تغییر دهند و یا این عادت خود را ترک کنند.

موارد اصلی انحرافات جنسی عبارتند از: چشم چرانی، عورت نمایی، بچه بازی، یادگارخواهی، دستمالی کردنt خودآزاری جنسی، دیگر آزاری جنسی.


چشم چرانی: افرادی که به این انحراف دچار هستند از تصور یا دیدن افراد برهنه، در حال درآوردن لباس شان و یا مشاهده رابطه جنسی افراد دیگر (حتی در فیلم) با هم لذت می برند. این در اکثر مواقع در صورتی است که شخص و یا اشخاصی که نظاره می شوند از حضور شخص چشم چران مطلع نیستند. برای اینکه بتوان تشخیص چشم چران را برای شخصی قائل شد این تخیلات، تمایلات و یا رفتارها باید برای خود فرد بسیار ناگوار باشند و یا در زندگی روزمره اش اختلال ایجاد کنند. این انحراف ممکن است ریشه در تجربیات فرد در دوران کودکی داشته باشد و روانکاوی می تواند در شناخت این ریشه ها به فرد کمک کند.


عورت نمایی: در این انحراف فرد اندام و یا اندام های جنسی اش را به فرد یا افراد غریبه نشان داده و از این موضوع لذت جنسی می برد. همانند مورد بالا تاکید می شود که برای تشخیص قطعی این اختلال فرد باید از رفتار خود احساس خوبی نداشته باشد یا در زندگی روزمره اش اختلال ایجاد شده باشد. روانکاری برای این افراد مفید خواهد بود. این کار به شناسایی ریشه واقعی مشکل کمک خواهد کرد. گاهی نیز درمان های دارویی برای این اشخاص تجویز می شود.


یادگارخواهی یا فتیشیسم: در این انحراف فرد از یک شی غیر زنده (مانند کفش پاشنه بلند خانم ها یا جوراب زنانه و غیره) لذت جنسی می برد. بطور معمول فرد برای برانگیخته شدن جنسی به این شی نیاز دارد و بدون آن برانگیخته نمی شود. این مسئله در صورتی انحراف تلقی می شود که فرد باطنا از این مسئله ناراحت باشد و یا این کار وی در زندگی روزمره اش یا روی شریک جنسی اش اثر منفی داشته باشد. برای این امر روان درمانی با هدف شناسایی علت اولیه این انحراف صورت می گیرد و معمولادرصد زیادی از افراد به درمان جواب می دهند.


دستمالی کردن یا فروتوریسم: این انحراف عبارت است از لذت بردن از تماس یا مالیدن دست یا بدن خود به بدن فرد دیگربدون آنکه آن فرد رضایت داشته باشد. معمولا این کار در مکان های شلوغ مانند اتوبوس یا مترو اتفاق میفتد. این افراد غالبا درک درستی از حدود اجتماعی خود و دیگران ندارند بنابراین ممکن است این عمل خود را به عنوان یک انحراف جنسی تلقی نکنند. درمان معمول برای این افراد روان درمانی می باشد و پاسخ به درمان در اکثر مواقع موفق است.


بچه بازی: این اختلال عبارت است از تخیلات، تمایلات یا رفتارهای جنسی که با یک کودک نابالغ (بطور معمول زیر 13 سال) انجام می شود. در صورتی که این تخیلات، تمایلات و رفتارهای جنسی به کرات و برای مدت زمانی معینی تکرار شود، فرد به انحراف بچه بازی دچار است. طبق تعریف این فرد باید خود بالغ بوده و حداقل پنج سال ازکودک مورد آزار بزرگ تر باشد. برای درمان باید این افراد را مدت ها تحت روان درمانی قرار داد تا ریشه های عمیق این مسئله را که شامل نگرش شان نسبت به جنسیت، احساس شان نسبت به خودشان و اغلب تجربه آزار جنسی و یا جسمی در دوران کودکی می شود، شناسایی کرده و تحت کنترل در آورد.

درمان دارویی قطعی برای این مسئله وجود ندارد اما بعضا از داروهای کاهنده تستوسترون استفاده می شود. پیش آگهی (سیر بیماری و پاسخ به درمان) این انحراف متغییر است و در کسانی که این انحراف را قبول دارند و باور بهتری نسبت به مشکلات دوران کودکی خود دارند، بهتر است. کسانی که علاوه بر انحراف بچه بازی دچار شخصیت ضد اجتماعی هستند، به درمان معمولا پاسخ مثبتی نمی دهند.


خودآزاری جنسی (مازوخیسم): خودآزاری جنسی عبارت است از لذت بردن جنسی فرد از تحقیر شدن، کتک خوردن، بسته شدن یا هر نوع زجر کشیدن. لذت بردن جنسی از تنها تصور کردن موارد ذکر شده نیز خودآزاری جنسی به حساب می آید. در برخی موارد تجارب این چنینی ممکن است برای فرد خطر مرگ به همراه داشته باشد. این انحراف ریشه در دوران کودکی یا نوجوانی دارد و درمان آن معمولا از طریق روان درمانی است.


دیگر آزاری جنسی (سادیسم جنسی): در این انحراف فرد از تحقیر کردن و یا آزار دادن فرد دیگر لذت جنسی می برد. حتی تصور کردن این مسائل می تواند برای او لذت جنسی داشته باشد. در اکثر موارد ریشه سادیسم جنسی در تجربیات دردناک دوران کودکی (مانند تجاوز و یا آزار جنسی) است. روان درمانی می تواند برای این افراد مفید باشد.

ممکن است پس از خواندن این متن به فکر افتاده باشید که شاید شما هم به یکی از این انحرافات جنسی دچار هستید. باید تاکید کنم که اگرپس از دانستن تعریف هریک از این اختلالات نگران افکار و یا اعمالی که انجام می دهید هستید، ممکن است به درجاتی از انحراف جنسی دچار باشید. اما اگر این تخیلات، تمایلات و رفتارها در حدی نیستند که شما را نگران کنند، در زندگی روزمره تان اختلال ایجاد کنند یا برای افراد دیگر خطرناک یا آزار دهنده باشند، تشخیص انحراف جنسی قطعی نیست.

روش های درمان سرد مزاجی در خانم ها

درمان سردمزاجی در خانم‌ها اغلب شامل درمان‌های غیردارویی است؛ هرچند در برخی موارد می‌توان از درمان دارویی نیز تحت‌نظر متخصصان مربوطه بهره برد...

  فرآیند درمان سردمزاجی در خانم‌ها عموما شامل استفاده از روش‌های صحیح در شیوه زندگی و ارتباط با همسر است.

تعدیل و تغییر شیوه زندگی شامل ورزش مرتب، استراحت کافی، کنترل استرس و اجتناب از مصرف دخانیات است. می‌توان از روش های تقویت ماهیچه‌های  نیز بهره برد. در این روش، فرد ماهیچه‌های لگن خود را سفت می‌کند؛ به طوری که انگار می‌خواهد جلوی ادرار کردن خود را بگیرد و تا 5 می‌شمرد و سپس خودش را رهاکرده و مجددا تکرار می‌کند.
روش‌های دیگر مورد استفاده عبار‌ت‌اند از:
توجه به مسایل پزشکی و روان‌شناختی زمینه‌ای که می‌توانند در ارتباط با ناتوانی جنسی باشند؛ مانند بیماری‌ افسردگی، اضطراب، سایر بیماری‌های عصبی، بیماری دیابت، بیماری‌های قلبی عروقی، جراحی‌های لگنی و سرطان‌ها و مشکلات تیروییدی و... همچنین توجه به عوامل دیگری مانند بالا رفتن سن، بارداری، یائسگی و داروهایی که می‌توانند بر زندگی جنسی فرد تاثیر بگذارند، می‌تواند در دفع مشکل موثر افتد. امروزه حدود 40 میلیون خانم‌ آمریکایی از ضعف تمایلات جنسی رنج می‌برند.
درمان‌های دارویی از جمله استفاده از استروژن و پروژسترون در افرادی که دچار مشکلاتی در ارتباط با این 2 هورمون مهم زنانگی‌اند، توصیه می‌شود.
هر چند استفاده از تستوسترون که یک هورمون مردانه است توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تایید نشده، به صورت موردی در برخی افراد تجویز می‌شود.
 استفاده از سیلدنافیل و تادالافیل در خانم‌هایی که دچار عوارض جنسی ناشی از مصرف داروهای ضدافسردگی شده‌اند، غیرمرسوم نیست. در یک مطالعه نیز دیده‌اند که دارویی به نام تیبیولون که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تایید نشده و برای درمان پوکی استخوان استفاده می‌شود، در افزایش میل جنسی موثر بوده است اما نکته مهم دارودرمانی، تجویز توسط یک درمانگر مشکلات جنسی است.

تفاوت های میل جنسی در زن و مرد

میل جنسی در هردو جنس برای تسکین احساسات شهوانی و لذت بردن از یکی از نعمت های خدادادی است . ولی در نوع و چگونگی رسیدن به این لذت در مرد و زن تفاوت هایی وجود دارد . در مرد میل جنسی اغلب ساده و با هدف مشخصی است اما در زنان این حس ترکیبی است از نوع دوستی - محبت - فداکاری - خانواده دوستی .
میل جنسی در پسران زودتر از دختران شروع می شود و تا آخر عمر بتدریج با بالارفتن سن کم می شود ولی کاملا از بین نمی رود . اما میل جنسی در دختران با ازدواج و تجربه جنسی کمال و نمو و رشد پیدا می کند و هر چه به اوج لذت برسد این حس قوی تر و لذتی که زن از این عمل می برد عمیق تر و بهتر می شود، به شرطی که شریک جنسی او قادر باشد تا این حس را به نحو شایسته ای رشد و نمو بدهد و در مسیر سالم از آن بهره برده و در ضمن به زن لذت برساند .
میل جنسی مردها بیشتر از زنان است و زودتر از زنان تحریک جنسی می شوند ولی تحریک جنسی در زنان نیاز به مراحل پیچیده تری دارد . اگر مرد مدتی از لذت جنسی محروم باشد فشارهای عصبی بیشتری بر او وارد می گردد و برعکس . میل جنسی مرد در حقیقت دائمی بوده و تا حد زیادی اختیاری است و این در حالیست که در زنان در صورت عدم وجود مسائل تحریکی تحمل عدم رابطه جنسی راحت تر و بدون عارضه تر است. در حقیقت میل جنسی در زن تناوبی است و بر اثر تحریک و تمرین و معاشقه با همسر بیشتر شده و قاعده و نظم بیشتری پیدا می کند. این تناوب میل جنسی در زنان کاملا علمی و براساس سیکل ماهیانه و میزان هورمون های زنانه قابل توجیه است. بطور کلی البته نه در همه موارد در روزهای 12 الی 16 دوره عادت ماهیانه یعنی در روزهایی که احتمال تخمک گذاری بیشتر است میل جنسی هم بیشتر می شود و دوباره فروکش کرده و 3 الی 4 روز قبل از شروع خونریزی و دوره بعدی باز میزان میل جنسی زیاد شده و حتی شاید از میزان قبل هم بیشتر شود .
اختلاف دیگر میل جنسی در زنان و مردان به نوع محرک ها مربوط است که مردها بیشتر به محرک های روحی حساسند ولی زنها عمدتا به تحریک های عملی و ناز و نوازش همسر - معاشقه و تحریک دستگاه تناسلی بیشتر جواب می دهند. به این خاطر است که اکثر زن ها برای رسیدن به یک لذت مناسب از این حس بیشتر به جنبه عاطفی و تحریکات فیزیکی و معاشقه های طولانی علاقمندند، در حالی که مردان بیشتر به شروع عمل جنسی با رویا پردازی و به پایان رساندن آن با انزال علاقه زیادی دارند که این تناقض در خیلی حالات باعث عدم ارضا کامل زن و کم کم خودداری او از اعمال متناوب و بتدریج حالت وطیفه ای و زورکی به خود می گیرد که با تداوم این حالت و عدم به اوج رسیدن لذت در زن حالت های مختلفی با درجات متفاوتی از سرد مزاجی در زن ایجاد می گردد که بتدریج روی روابط عاطفی و جنسی و روحی زوجین اثرات سوء می گذارد.
پس در یک عمل جنسی مناسب باید زوجین به فکر هم و به اوج لذت رساندن هم باشند و هم به فکر خود و لذت بردن از این موهبت خدادادی .
و نکته همیشگی روابط سالم بین زن و مرد ( شرعا و عرفا ) باعث حفظ قداست نفس زن و مرد و حفظ بنیاد خانواده شده و باعث لذت های بیشتر زندگی از تنها یک لذت زودگذر جنسی می گردد.

4 علت کاهش میل جنسی

با افزایش سن تمایلات جنسی کاهش نمی‌یابد. درواقع خستگی، عادت یا حتی تغییرات هورمونی هستند که سبب کاهش تمایلات می‌شوند. برای آنکه میل از دست رفته را به دست آورید کافی است این مشکلات را برطرف کنید.



 1- خستگی
 

خستگی روحی یا افسردگی می‌تواند انرژی شما را به صفر برساند و تمایلات جنسی را کم کند. اگر احساس می‌کنید هم از نظر جسمی و هم روحی بسیار خسته‌اید و تمایلی به برقراری رابطه ندارید کمی به خود فرصت دهید تا آرامش تان را بازیابید. عدم تمایل شما به رابطه عاشقانه به معنی زدگی شما از همسرتان نیست. اگر فکر می‌کنید مساله‌ای که با آن روبه‌رو هستید کمی بغرنج شده است به یک روان‌شناس مراجعه کنید.



2- عادت

 اگر سال‌هاست که از ازدواج‌تان می‌گذرد، مسلما تاکنون بحران‌های زیادی را تجربه و از آن سربلند بیرون آمده‌اید. با هم بودن فعلی شما دلیلی بر این سخن است. وقتی شما مدت نسبتا زیادی با همسرتان زندگی کرده باشید، چون به او اطمینان دارید، تمایلات جنسی‌تان به تدریج آرام‌تر می‌شود. این مساله‌ای خاص نیست درواقع شما پس از مدتی به شکلی از زندگی که دارید عادت می‌کنید. کافی است کمی در زندگی‌تان تغییر ایجاد کنید. عادات که به هم بریزد، تمایلات جنسی بیشتر می‌شود. نترسید و سعی خود را به کار گیرید.



3- داروها

مصرف برخی داروها می‌تواند بر تمایلات جنسی تاثیرگذار و سبب ناتوانی جنسی در مردان و سردمزاجی در زنان شود. به عنوان نمونه برخی داروهای قلب، داروهای ضدافسردگی یا داروهای پایین‌آورنده قندخون از این دسته‌اند.



4- تغییرات هورمونی

 در تئوری کاهش هورمون‌ها به ویژه در زمان یائسگی زنان می‌تواند تمایلات جنسی را کاهش دهد. البته خود یائسگی سبب کاهش تمایل نمی‌شود بلکه کاملا برعکس عدم تخمک‌گذاری تمایلات جنسی را افزایش هم می‌دهد ولی کاهش برخی هورمون‌ها و به دنبال آن مشکلاتی نظیر خشکی واژن عاملی برای کاهش میل جنسی است که با درمان‌های به جا برطرف می‌شود.

5 اشتباه رایج جنسی در مردان

مردها معمولا فکر می‌کنند همه‌چیز را درباره رابطه جنسی با زنان می‌دانند اما دایره‌المعارف جنسی که شما در مغزتان دارید، ممکن است حاوی خطاها و نقص‌های اساسی درباره امور جنسی زنان باشد، خطاهایی که ممکن است به اشتباهات جنسی بینجامد... .
5 نکته‌ای که در زیر می‌آوریم از مشکلات شایع مردان در روابط جنسی است:

1.چیزهایی که همسرتان می‌خواهد می‌دانید
مردان اغلب فکر می‌کنند که می‌دانند همسرشان چه می‌خواهد. اما همه زنان مشابه هم نیستند. به گفته کارشناسان آموخته‌های مردان حتی از تجربیات همسر قبلی‌شان ممکن است در مورد همسر فعلی‌شان صدق نکند. این موضوع نه تنها در مورد ترجیحات جنسی بلکه در مورد روابط عاطفی هم صدق می‌کنند. زنانی هستند که نمی‌توانند با فعالیت جنسی رابطه عاطفی با همسرشان برقرار کنند و زنانی هستند که به سادگی با همسران‌شان رابطه عاطفی برقرار می‌کنند و بقیه زنان در میانه این طیف قرار می‌گیرند.

2. احساس جنسی مردان و زنان مشابه هم است
هنگامی كه مردی با زنی مقاربت می‌کند، دخول آلت مردانه به قدری حس قوی‌ای در مرد ایجاد می‌کند که نمی‌تواند تصور کند که ممکن است زن احساس مشابهی نداشته باشد. ممکن است او احساسی مانند احساس شما هنگام مشت‌خوردن به شکم پیدا کند که باعث تهوع شما می‌شود.

3. از ساختمان بدن زن اطلاعات کاملی داریداغلب مردان به طور کلی می‌دانند که کلیتوریس کجاست و کجا می‌توانند آن را پیدا کنند. اما نمی‌شود گفت آنها واقعا عمل آن را درک می‌کنند. 30 سال پیش در شروع به اصطلاح «انقلاب جنسی» یک کتاب پرفروش به نام «لذت امور جنسی» توجه مردم را به اهمیت کلیتوریس در ایجاد ارگاسم جلب کرد. اما این عقیده که زنان باید بتوانند از طریق دخول آلت مردانه در واژن به ارگاسم برسند، هنوز میان بسیاری از مردان باقیمانده است.

بسیاری از درمانگران در این حوزه با مردانی برخورد می‌کنند که می‌گویند: «زنم بدون تحریک کلیتوریس به ارگاسم نمی‌رسد» و تقاضای کمک می‌کنند و پاسخ این است بسیاری از زنان اصولا با تحریک کلیتوریس است که به ارگاسم می‌رسند. مردان همچنین در مورد نحوه لمس کلیتوریس و حساس‌بودن آن ناآگاه هستند. از طرف دیگر در برخی از زنان لمس کلیتوریس احساس خاصی ایجاد نمی‌کند یا حتی ممکن است دردناک باشد. برخی از آنها هم لمس غیرمستقیم کلیتوریس را ترجیح می‌دهند.
چگونه می‌توانید بفهمید که همسرتان چه نوع لمسی را دوست دارد؟‌ سعی کنید از او بپرسید.

4. مرطوب شدن دستگاه تناسلی زن به معنای تحریک‌شدن او است
گاهی مردان پیش از انجام مقاربت منتظر می‌مانند تا دستگاه تناسلی خارجی زنان برای دخول به قدر کافی مرطوب و لغزنده شود. لازم نیست در این مورد نگران باشید.
کارشناسان می‌گویند اینکه مرطوب‌شدن دستگاه تناسلی خارجی زن به معنای تحریک‌شدن کامل اوست، باوری نادرست است.

برخی از زنان نسبت به زنان دیگر مرطوب‌تر می‌شوند و اینکه میزان نرم‌شدگی طبیعی این منطقه در یک زن از روزی به روز دیگر متفاوت است. این میزان رطوبت با مرحله‌ چرخه ماهیانه که زن در آن قرار دارد نیز تغییر می‌کند و ممکن است تحت تاثیر استرس و داروها هم باشد.

5. سکوت طلایی است
خیلی از مردان فکر می‌کنند که هنگام آمیزش جنسی باید ساکت باشند اما تا شما حرف نزنید همسرتان نمی‌فهمد از چه چیزهایی راضی هستید و از چه چیزهایی ناراضی. اگر می‌خواهید احترام‌تان را به همسرتان حفظ کنید،‌ باید بدانید که زنی که می‌خواهد شما را ارضا کند، از اینکه او را هدایت کنید‌ احتمالا بیشتر ممنون خواهد شد. به گفته کارشناسان به کار بردن جملات ساده‌ای مانند «این جوری دوست دارم» می‌تواند به ارتباط جنسی شما کمک کند.